Testrapport van CoMod martinmm over de Carrera Evolution '32 Hot Rod
(27268)
Door zijn discrete kleurstelling maakt het voertuig visueel een nogal ingetogen indruk - overtuigend met hoogwaardige details zoals z.B. absoluut schone bedrukking, vuileffect op de achterwielen, tweekleurige velgen en filigraan design van de armaturen.
Verarbeitung
Het chassis van het testmodel is iets kromgetrokken, zodat één voorwiel een beetje in de lucht zweeft. Dit heeft een licht ongunstig effect bij het remmen en accelereren - het voertuig breekt iets zijwaarts weg met de achterkant.
Technik
Door het ontwerp zit de geleidekiel ver naar achteren en ongeveer 1-2 mm te hoog. Het gewicht is relatief licht met 92 g (zonder magneet). De vooras wordt aan de achterkant vastgeklemd, waardoor deze soms vastloopt bij het raken van de vangrail, maar ook niet doorbuigt.
Fahrverhalten
De '32 HotRod rijdt erg prettig en gecontroleerd, zowel met de achterste magneten verwijderd als helemaal zonder extra magneten. Zonder de middenmagneet heeft de auto meer de neiging te deslotteren, omdat hij aan de voorkant erg licht is. De grote achterwielen verlengen de overbrengingsverhouding - het acceleratie- en remgedrag verslechtert hierdoor enigszins, maar dit is niet al te nadelig gezien het lage gewicht op thuisbanen. Op grote circuits haalt het voertuig echter een respectabele topsnelheid dankzij de lange overbrengingsverhouding, maar dit vereist een lange remweg.
Fazit
Met de middenmagneet kan de '32 HotRod snel en gecontroleerd door scherpe bochten worden gereden, maar ook door grote bochten met elegante drifts. Het voertuig is een visueel aantrekkelijk alternatief voor volledig gesponsorde racewagens. Veel rijplezier inbegrepen.
CoMod martinmm
---------------------------------------------------------------------
Testrapport van CoMod lotus over deCarrera Evolution '32 Hot Rod
(27268)
Al een paar jaar makenCarrera hot rods deel uit van het programma. De term hot rod verwijst naar speciaal getunede oudere auto's. De term betekent letterlijk "hete verbindingsstang" en wordt al sinds de jaren 1940 gebruikt om deze auto's te beschrijven. Oorspronkelijk werden oude, goedkope auto's gebruikt om hot rods te bouwen, waarbij het gewicht werd verminderd en een veel krachtigere motor werd ingebouwd.
In de jaren 1940 vonden soldaten die terugkeerden uit de Tweede Wereldoorlog en beter gesitueerde jongeren een goedkope manier om acceleratieraces te rijden. De eerste hot rods en hun eigenaars kunnen daarom worden omschreven als pioniers van het dragracen. Hot rodding vormt nog steeds een soort subcultuur van de auto-industrie, hoewel het zich al lang heeft losgemaakt van de vroegere levensstijl die ermee gepaard ging (vooral vanaf de jaren 1950). Toch kleeft er nog steeds een zekere rebelsheid aan het imago van de hot rodder.
De klassieke basis voor hot rods waren en zijn alle kleine auto's die destijds verkrijgbaar waren, zoals de T- en A-modellen van Ford, met de populairste modellen waarschijnlijk uit de modeljaren 1932 en 1934. De customising scene in de VS kent een grote verscheidenheid aan categorieën, die onder andere van elkaar verschillen door duidelijk gedefinieerde stijlregels (vooral met betrekking tot de gebruikte carrosserieën/modellen). Voertuigen die tot 1949 op deze manier zijn getuned, worden hot rods genoemd.
Eén zo'n vertegenwoordiger uit 1932 is hier afgebeeld in schaal 1:32. De 32' Ford is geen vertegenwoordiger van de Rat Rods, maar eerder een oudere, wat versleten vertegenwoordiger van zijn type, wat ook wordt aangegeven door de aanduiding "Still High Performance".
Ik vind de Ford erg mooi, hoewel voertuigen met een gebruikte look altijd mijn favoriet zijn geweest. Het lakwerk is schoon en de vuilspetters zien er realistisch uit. Het algehele uiterlijk is erg harmonieus en ziet er niet uit als speelgoed. Met de brede velgen en banden ziet de hele auto er erg stoer uit en de open, verchroomde motor en sidepipes passen er goed bij. Alleen het gele radiatorrooster ziet er een beetje vreemd uit, maar als je dat niet mooi vindt kun je het rooster overspuiten... ;-) En ik weet nog steeds niet wat de verchroomde ton voor de radiator betekent.
Laten we verder gaan met de afwerking: Alles is zeer goed afgewerkt, alleen de sidepipes zijn een beetje wiebelig. De body is snel losgeschroefd van de bodemplaat; de schroeven aan de achterkant zitten verborgen achter de chromen sierrand, die alleen vastzit. Het chassis is erg krap door het model, dus je moet oppassen dat je geen kabels afknelt bij het in elkaar zetten. De hele auto weegt 99gr. Dit voertuig heeft ook de inmiddels bekende losse achteras. Draai één schroef los en je kunt het hele blok verwijderen voor onderhoud. De achteras, die in messing is gemonteerd, kan dan ook gemakkelijk worden losgeklikt en indien nodig worden vervangen.
Hoe rijdt hij nu? Goedmoedig! De sterke magneten maken het moeilijk om hem uit zijn rijbaan te krijgen, maar als je te snel scherpe bochten nadert, heeft hij de neiging om te kantelen, maar dat kan ook aan de tester liggen, die niet een van de beste chauffeurs van Duitsland is. Alle gekheid op een stokje, de auto stuurt echt goed, als je de magneten verwijdert is het nog iets veeleisender. Door de brede baan stuurt hij erg goed. De Ford is leuk, een auto voor zowel beginners als gevorderden.
CoMod lotus
(27268)
Door zijn discrete kleurstelling maakt het voertuig visueel een nogal ingetogen indruk - overtuigend met hoogwaardige details zoals z.B. absoluut schone bedrukking, vuileffect op de achterwielen, tweekleurige velgen en filigraan design van de armaturen.
Verarbeitung
Het chassis van het testmodel is iets kromgetrokken, zodat één voorwiel een beetje in de lucht zweeft. Dit heeft een licht ongunstig effect bij het remmen en accelereren - het voertuig breekt iets zijwaarts weg met de achterkant.
Technik
Door het ontwerp zit de geleidekiel ver naar achteren en ongeveer 1-2 mm te hoog. Het gewicht is relatief licht met 92 g (zonder magneet). De vooras wordt aan de achterkant vastgeklemd, waardoor deze soms vastloopt bij het raken van de vangrail, maar ook niet doorbuigt.
Fahrverhalten
De '32 HotRod rijdt erg prettig en gecontroleerd, zowel met de achterste magneten verwijderd als helemaal zonder extra magneten. Zonder de middenmagneet heeft de auto meer de neiging te deslotteren, omdat hij aan de voorkant erg licht is. De grote achterwielen verlengen de overbrengingsverhouding - het acceleratie- en remgedrag verslechtert hierdoor enigszins, maar dit is niet al te nadelig gezien het lage gewicht op thuisbanen. Op grote circuits haalt het voertuig echter een respectabele topsnelheid dankzij de lange overbrengingsverhouding, maar dit vereist een lange remweg.
Fazit
Met de middenmagneet kan de '32 HotRod snel en gecontroleerd door scherpe bochten worden gereden, maar ook door grote bochten met elegante drifts. Het voertuig is een visueel aantrekkelijk alternatief voor volledig gesponsorde racewagens. Veel rijplezier inbegrepen.
CoMod martinmm
---------------------------------------------------------------------
Testrapport van CoMod lotus over de
(27268)
Al een paar jaar maken
In de jaren 1940 vonden soldaten die terugkeerden uit de Tweede Wereldoorlog en beter gesitueerde jongeren een goedkope manier om acceleratieraces te rijden. De eerste hot rods en hun eigenaars kunnen daarom worden omschreven als pioniers van het dragracen. Hot rodding vormt nog steeds een soort subcultuur van de auto-industrie, hoewel het zich al lang heeft losgemaakt van de vroegere levensstijl die ermee gepaard ging (vooral vanaf de jaren 1950). Toch kleeft er nog steeds een zekere rebelsheid aan het imago van de hot rodder.
De klassieke basis voor hot rods waren en zijn alle kleine auto's die destijds verkrijgbaar waren, zoals de T- en A-modellen van Ford, met de populairste modellen waarschijnlijk uit de modeljaren 1932 en 1934. De customising scene in de VS kent een grote verscheidenheid aan categorieën, die onder andere van elkaar verschillen door duidelijk gedefinieerde stijlregels (vooral met betrekking tot de gebruikte carrosserieën/modellen). Voertuigen die tot 1949 op deze manier zijn getuned, worden hot rods genoemd.
Eén zo'n vertegenwoordiger uit 1932 is hier afgebeeld in schaal 1:32. De 32' Ford is geen vertegenwoordiger van de Rat Rods, maar eerder een oudere, wat versleten vertegenwoordiger van zijn type, wat ook wordt aangegeven door de aanduiding "Still High Performance".
Ik vind de Ford erg mooi, hoewel voertuigen met een gebruikte look altijd mijn favoriet zijn geweest. Het lakwerk is schoon en de vuilspetters zien er realistisch uit. Het algehele uiterlijk is erg harmonieus en ziet er niet uit als speelgoed. Met de brede velgen en banden ziet de hele auto er erg stoer uit en de open, verchroomde motor en sidepipes passen er goed bij. Alleen het gele radiatorrooster ziet er een beetje vreemd uit, maar als je dat niet mooi vindt kun je het rooster overspuiten... ;-) En ik weet nog steeds niet wat de verchroomde ton voor de radiator betekent.
Laten we verder gaan met de afwerking: Alles is zeer goed afgewerkt, alleen de sidepipes zijn een beetje wiebelig. De body is snel losgeschroefd van de bodemplaat; de schroeven aan de achterkant zitten verborgen achter de chromen sierrand, die alleen vastzit. Het chassis is erg krap door het model, dus je moet oppassen dat je geen kabels afknelt bij het in elkaar zetten. De hele auto weegt 99gr. Dit voertuig heeft ook de inmiddels bekende losse achteras. Draai één schroef los en je kunt het hele blok verwijderen voor onderhoud. De achteras, die in messing is gemonteerd, kan dan ook gemakkelijk worden losgeklikt en indien nodig worden vervangen.
Hoe rijdt hij nu? Goedmoedig! De sterke magneten maken het moeilijk om hem uit zijn rijbaan te krijgen, maar als je te snel scherpe bochten nadert, heeft hij de neiging om te kantelen, maar dat kan ook aan de tester liggen, die niet een van de beste chauffeurs van Duitsland is. Alle gekheid op een stokje, de auto stuurt echt goed, als je de magneten verwijdert is het nog iets veeleisender. Door de brede baan stuurt hij erg goed. De Ford is leuk, een auto voor zowel beginners als gevorderden.
CoMod lotus
