Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod martinmm na Carrera D132 McLaren M20 '72 Roy Woods Racing "No.73", '73 (30524) i Carrera D132 McLaren M20 '72 McLaren Cars "No.5", '72 (30523)
Z Brytyjczykiem Davidem Hobbsem za kierownicą, Mclaren M20 z 1973 roku osiągnął kilka niezwykłych wyników. Między innymi 4. miejsce na Road Atlanta i 2. miejsce na Watkins Glen. Samochód był wyposażony w 8-litrowy silnik Chevroleta.
Samochód został przejęty przez zespół McLaren, z którym Peter Revson rywalizował w sezonie 1972.
Widziany z normalnej odległości modelCarrera sprawia bardzo harmonijne wrażenie. Kokpit, który jest bardzo płaski, ale ma nutę nóg kierowcy, również wygląda bardzo prototypowo. Jak na mój gust, przydałoby się jednak trochę więcej szczegółów, zwłaszcza na atrapie silnika. Ogromne lejki wlotowe są bardzo realistycznie odwzorowane, różne długości i nachylenia są prototypowe i miały powód, dla którego gaźniki nie wysysały powietrza z siebie nawzajem. Ogólnie rzecz biorąc, czarny lakier o wysokim połysku jest bardzo czysto wykonany - biel głównego sponsora i numer startowy są całkowicie nieprzezroczyste dzięki tampodrukowi.
"Nr 5" był prowadzony przez Dany'ego Hulme'a w zespole McLarena w 1972 roku. W tym sezonie odniósł tym samochodem 2 zwycięstwa: w Mosport i Watkins Glen. Nie miał jednak szans w starciu z silnikami turbo Porsche 917/10.
Pomarańczowy kolor jest bardzo dobry, ogólnie pojazd robi wizualnie dobre wrażenie i jest doskonale rozpoznawalny na czarnym torzeCarrera .
Nie do końca historycznie poprawny, ale obok niebieskiego Sunoco Porsche 917/30 robi świetne wrażenie na torze. Prawie trochę przypomina klasyczny uniwersalny pakiet podstawowy z pomarańczowym Ferrari i niebieskim Porsche 908/3.
Technik
Pojazd jest wyposażony w węższy silnik ze względów przestrzennych, podobnie jak w KTM XBow. Z wyjątkiem oświetlenia wydechu, pojazd naturalnie nie ma żadnego oświetlenia.
Oś przednia: niezależne zawieszenie.
Waga: nadwozie 20g, podwozie (bez magnesów) 60g
Fahrtest
Przed każdym nowym pojazdem przecieram tor testowy wilgotną szmatką, a następnie go suszę. W ten sposób zawsze mam w miarę identyczne/podobne warunki przyczepności do porównania opon.
Tylko z centralnym magnesem: szerokie tylne opony i oczekiwana wysoka przyczepność nie istniały - wręcz przeciwnie. Było bardzo ślisko, nawet w porównaniu z pojazdami wyposażonymi w raczej wąskie opony, z.b.dem Scirocco. Podczas testu wizualnego na płycie poziomującej szybko okazało się, że tylko niewielka powierzchnia kół dotyka toru. Cierpliwie szlifowałem je więc na desce szlifierskiej, aż stały się płaskie i całą powierzchnią przylegały do toru. Wtedy rezultat wyglądał zupełnie inaczej! Mały silnik oferuje dobry moment obrotowy i świetny efekt hamowania. Zakręty można pokonywać szybko - ale z wyczuciem, ponieważ duży tylny spojler dodaje sporo masy za tylną osią, a tył szybko się odrywa.
Zachowanie podczas jazdy było podobne bez dodatkowych magnesów. Z wyczuciem i odrobiną praktyki można sobie z tym dobrze poradzić. McLaren jest bardzo lekki z przodu, co oznacza, że ślizgacze lekko unoszą pojazd. Rozwiązałem to, ściskając przednie końce ślizgaczy. Kontakt jest nadal wystarczający, a samochód jest teraz jeszcze lepiej osadzony w gnieździe. Podczas pracy bez magnesów należy zoptymalizować obszar przedni i obok silnika
trochę ciężaru, z.B. w postaci toczącego się ołowiu, w celu optymalizacji.
McLaren M20 to bardzo przyjemny dodatek do gamy pojazdów. Wizualnie bardzo wzorowy. W przypadku jazdy bez magnesów znaczną poprawę jazdy można osiągnąć za pomocą prostych środków.
Seria "Orwell Supersports Cup" odbywa się podczas różnych imprez klasycznych samochodów, z.Bw Hockenheim lub na torze Nürburgring. Nadal można doświadczyć tych pojazdów na żywo. Dźwięk z 10 litrów pojemności skokowej jest po prostu wyjątkowy!
CoMod martinmm
---------------------------------------------------------------------------
Raport z testu CoMod Lotus naCarrera D132 McLaren M20 '72 Roy Woods Racing "No. 73" , '73(30524)
Yes we Can-Am
"OhGo tt!", pomyślicie, musi parafrazować ten frazes amerykańskiego prezydenta. Ale szczerze mówiąc: jestem zachwycony jak cios, że Carrera wydobywa kilka pojazdów z lat 70. z Canadian-American Challenge Cup (lub w skrócie Can-Am). Zawsze fascynowały mnie te kliny w drzwiach. Pewien amatorski kierowca wyścigowy z naszego sąsiedniego hrabstwa jeździ między innymi dwoma Can-Amami! Ilekroć przejeżdżam obok jego salonu samochodowego w drodze do pracy, jego Lola T222 i McLaren M8F są zawsze na wystawie
Przede mną stoi nowo wypuszczony McLaren M20 zespołu Roy Woods Racing. Samochód ten jest lepiej znany dzięki sponsorowi Carling, tradycyjnemu kanadyjskiemu browarowi. Chociaż M20, który został wprowadzony na rynek w 1972 roku jako następca M8F, nigdy nie odniósł prawdziwego sukcesu, ponieważ McLaren, który dominował w serii Can-Am od 1967 roku, po prostu nie był już w stanie sprostać wyższości Porsche 917 "Panzers" od 1972 roku, nadal mieli jeden z najpiękniejszych samochodów w terenie z czarnym Carling Black Label.
Czarny samochód robi wrażenie na pierwszy rzut oka: czysty nadruk i pięknie zaprojektowana tylna sekcja z filigranowymi chromowanymi rozpórkami. Tylnego spojlera lepiej nie zdejmować (jest tylko wpinany), ponowny montaż jest nieco kłopotliwy. Nie do końca przekonuje mnie wygląd wysokiej srebrnej wkładki kierowcy, ale niestety nie było innego rozwiązania technicznego ze względu na płytkę drukowaną pod spodem. Samochód prowadzi się dobrze dzięki szerokiemu rozstawowi kół i oponom. Opony mogłyby mieć jednak nieco lepszą przyczepność. Jeśli chcesz poprowadzić samochód dla lepszego wykończenia: jest miejsce w bocznych skrzynkach.
Jako specjalny gadżet, samochód ma światła. Na, a raczej w, wydechu. Czerwone światła mają symulować typowy blask wydechu McLarena. Coś zupełnie innego dla nocnych wyścigów.
Wniosek: bardzo udany samochód wyścigowy. A przede wszystkim wierny skali w 1:32!
CoMod Lotus
Z Brytyjczykiem Davidem Hobbsem za kierownicą, Mclaren M20 z 1973 roku osiągnął kilka niezwykłych wyników. Między innymi 4. miejsce na Road Atlanta i 2. miejsce na Watkins Glen. Samochód był wyposażony w 8-litrowy silnik Chevroleta.
Samochód został przejęty przez zespół McLaren, z którym Peter Revson rywalizował w sezonie 1972.
Widziany z normalnej odległości model
"Nr 5" był prowadzony przez Dany'ego Hulme'a w zespole McLarena w 1972 roku. W tym sezonie odniósł tym samochodem 2 zwycięstwa: w Mosport i Watkins Glen. Nie miał jednak szans w starciu z silnikami turbo Porsche 917/10.
Pomarańczowy kolor jest bardzo dobry, ogólnie pojazd robi wizualnie dobre wrażenie i jest doskonale rozpoznawalny na czarnym torze
Nie do końca historycznie poprawny, ale obok niebieskiego Sunoco Porsche 917/30 robi świetne wrażenie na torze. Prawie trochę przypomina klasyczny uniwersalny pakiet podstawowy z pomarańczowym Ferrari i niebieskim Porsche 908/3.
Technik
Pojazd jest wyposażony w węższy silnik ze względów przestrzennych, podobnie jak w KTM XBow. Z wyjątkiem oświetlenia wydechu, pojazd naturalnie nie ma żadnego oświetlenia.
Oś przednia: niezależne zawieszenie.
Waga: nadwozie 20g, podwozie (bez magnesów) 60g
Fahrtest
Przed każdym nowym pojazdem przecieram tor testowy wilgotną szmatką, a następnie go suszę. W ten sposób zawsze mam w miarę identyczne/podobne warunki przyczepności do porównania opon.
Tylko z centralnym magnesem: szerokie tylne opony i oczekiwana wysoka przyczepność nie istniały - wręcz przeciwnie. Było bardzo ślisko, nawet w porównaniu z pojazdami wyposażonymi w raczej wąskie opony, z.b.dem Scirocco. Podczas testu wizualnego na płycie poziomującej szybko okazało się, że tylko niewielka powierzchnia kół dotyka toru. Cierpliwie szlifowałem je więc na desce szlifierskiej, aż stały się płaskie i całą powierzchnią przylegały do toru. Wtedy rezultat wyglądał zupełnie inaczej! Mały silnik oferuje dobry moment obrotowy i świetny efekt hamowania. Zakręty można pokonywać szybko - ale z wyczuciem, ponieważ duży tylny spojler dodaje sporo masy za tylną osią, a tył szybko się odrywa.
Zachowanie podczas jazdy było podobne bez dodatkowych magnesów. Z wyczuciem i odrobiną praktyki można sobie z tym dobrze poradzić. McLaren jest bardzo lekki z przodu, co oznacza, że ślizgacze lekko unoszą pojazd. Rozwiązałem to, ściskając przednie końce ślizgaczy. Kontakt jest nadal wystarczający, a samochód jest teraz jeszcze lepiej osadzony w gnieździe. Podczas pracy bez magnesów należy zoptymalizować obszar przedni i obok silnika
trochę ciężaru, z.B. w postaci toczącego się ołowiu, w celu optymalizacji.
McLaren M20 to bardzo przyjemny dodatek do gamy pojazdów. Wizualnie bardzo wzorowy. W przypadku jazdy bez magnesów znaczną poprawę jazdy można osiągnąć za pomocą prostych środków.
Seria "Orwell Supersports Cup" odbywa się podczas różnych imprez klasycznych samochodów, z.Bw Hockenheim lub na torze Nürburgring. Nadal można doświadczyć tych pojazdów na żywo. Dźwięk z 10 litrów pojemności skokowej jest po prostu wyjątkowy!
CoMod martinmm
---------------------------------------------------------------------------
Raport z testu CoMod Lotus na
Yes we Can-Am
"Oh
Przede mną stoi nowo wypuszczony McLaren M20 zespołu Roy Woods Racing. Samochód ten jest lepiej znany dzięki sponsorowi Carling, tradycyjnemu kanadyjskiemu browarowi. Chociaż M20, który został wprowadzony na rynek w 1972 roku jako następca M8F, nigdy nie odniósł prawdziwego sukcesu, ponieważ McLaren, który dominował w serii Can-Am od 1967 roku, po prostu nie był już w stanie sprostać wyższości Porsche 917 "Panzers" od 1972 roku, nadal mieli jeden z najpiękniejszych samochodów w terenie z czarnym Carling Black Label.
Czarny samochód robi wrażenie na pierwszy rzut oka: czysty nadruk i pięknie zaprojektowana tylna sekcja z filigranowymi chromowanymi rozpórkami. Tylnego spojlera lepiej nie zdejmować (jest tylko wpinany), ponowny montaż jest nieco kłopotliwy. Nie do końca przekonuje mnie wygląd wysokiej srebrnej wkładki kierowcy, ale niestety nie było innego rozwiązania technicznego ze względu na płytkę drukowaną pod spodem. Samochód prowadzi się dobrze dzięki szerokiemu rozstawowi kół i oponom. Opony mogłyby mieć jednak nieco lepszą przyczepność. Jeśli chcesz poprowadzić samochód dla lepszego wykończenia: jest miejsce w bocznych skrzynkach.
Jako specjalny gadżet, samochód ma światła. Na, a raczej w, wydechu. Czerwone światła mają symulować typowy blask wydechu McLarena. Coś zupełnie innego dla nocnych wyścigów.
Wniosek: bardzo udany samochód wyścigowy. A przede wszystkim wierny skali w 1:32!
CoMod Lotus
