Testrapport van CoMod Carrera 124 op de Carrera Evolution / DIGITAL 132 Ferrari F2007(27244/30438)
De huidige wereldkampioensauto!
Het Formule 1-seizoen 2007 betekende het begin van een nieuw tijdperk: Fernando Alonso was overgestapt naar McLaren-Mercedes nadat hij twee wereldtitels had gewonnen met Renault en nam de nummer 1-auto mee. Het regerend wereldkampioensteam Renault moest het daarom doen met de startnummers 3 en 4, en de startnummers 5 en 6 gingen naar het team van Ferrari. Kimi Raikönnen nam de cockpit over van Michael Schumacher en maakte een vliegende start met een openingszege tijdens de Grand Prix van Australië. In de loop van het seizoen vocht hij spannende duels uit met tweevoudig wereldkampioen Fernando Alonso en nieuwkomer Lewis Hamilton. Voor de seizoensfinale in Brazilië had hij echter slechts een kleine wiskundige kans op de titel - de startposities van Hamilton en Alonso waren veel gunstiger. Maar dankzij een spectaculaire race wist Raikönnen uiteindelijk zijn eerste wereldtitel te veroveren.
De wereldkampioensauto van 2007 staat nu in schaal 1/32 op de testbaan. Net als het full-size model heeft de slot car ook veel filigraan vleugels en luchtgeleidende elementen. Het is niet waarschijnlijk dat al deze extra onderdelen de ontberingen van het racen onbeschadigd zullen overleven, maar dit is geheel in overeenstemming met het prototype. De achterspoiler is stevig aan de body bevestigd, terwijl de voorspoiler zoals gebruikelijk kan worden verwijderd. De carrosserie zelf is in meerdere delen gegoten vanwege de sterke taillelijn en de coureurfiguur is aangegeven als een borstbeeld. Het lakwerk en de bedrukking zijn onberispelijk.
Vermeldenswaard zijn de wieldoppen, die de look net dat beetje extra geven: op de achteras zijn ze gewoon in de velgen geklikt, terwijl ze aan de voorkant vastzitten en de wielen individueel draaien. De elementen van het chassis zijn gebaseerd op de KTM X-Bow: ook hier wordt niet de bekende E200-motor gebruikt, maar een compactere krachtbron. Ik noem deze motor omwille van de eenvoud een "platte motor" en hij is al bekend van de F1-auto's van 2006 (Ferrari F2005, Red Bull RB1, Toro Rosso, ...). Vanuit een puur subjectief oogpunt lijkt deze motor meer ontworpen voor snelheid dan voor koppel, en de karakteristieken zijn merkbaar anders dan die van de E200. De verwijderbare motor-transmissie-eenheid is ook aanwezig en lijkt identiek te zijn aan de KTM X-Bow.
Het enige verschil tussen de analoge en digitale versie van het voertuig is de printplaat die is geïnstalleerd; een overeenkomstige retrofit decoder is aangekondigd onder het nummer 26740. Het is echter vermeldenswaard dat de kabels zijn gesoldeerd in plaats van ingestoken. Er is simpelweg niet genoeg ruimte onder de cockpit voor de stekkerverbindingen, dus de retrofit decoders zullen ook gesoldeerd moeten worden.
Laten we verder gaan met de rijtest: met beide solenoïden rijdt de auto zoals verwacht, letterlijk als op rails. Geen grenzen, geen driften. Of je gaat recht door de bocht of je vliegt eraf. Opvallend is de extreem soepele loop van de motor en versnellingsbak, en het geluidsniveau dat de auto produceert is relatief laag.
In de volgende stap verwijderde ik de achterste magneet en stelde ik de middelste magneet in op de hoogst mogelijke bodemvrijheid. De rijervaring was echter niet erg bemoedigend - de auto vloog zelden weg, maar gleed meestal over het circuit met weinig grip. De volgende poging was daarom om de eerder verwijderde afstandsplaat onder de middelste magneet opnieuw te bevestigen. Dit maakte het rijgedrag harmonieuzer, maar stelt nog steeds eisen aan de bestuurder. Dit betekent niet dat de auto vaak desoldeerde, integendeel: de F2007 beheerste alle bochten heel goed, er waren geen plotselinge starts enz. Maar om echt netjes en snel door de bochten te kunnen rijden, heb je concentratie en een paar oefensessies nodig, net als bij meer gemagnetiseerde voertuigen. Over het algemeen moet gezegd worden dat veel hardcore magneetloze slotters ook met hun formulewagens met magneten rijden, omdat deze voertuigtypen bij alle fabrikanten nauwelijks ruimte bieden voor trimgewichten. Maar het rijgedrag met een magneet is ongetwijfeld trouw aan het origineel, zoveel kan gezegd worden. Om de snelheid van dit voertuig volledig te benutten, raad ik daarom aan om het op wat grotere banen te gebruiken. Anderzijds zijn bermen niet absoluut noodzakelijk.
Visueel is de auto zeker een succes en een wereldkampioen Ferrari zal zeker genoeg kopers vinden. In dit opzicht is de F2007 een waardige opvolger van de F2002 en F2005 en zet hij de traditie voort van Ferrari Formule 1-auto's uitCarrera .
CoModCarrera 124
De huidige wereldkampioensauto!
Het Formule 1-seizoen 2007 betekende het begin van een nieuw tijdperk: Fernando Alonso was overgestapt naar McLaren-Mercedes nadat hij twee wereldtitels had gewonnen met Renault en nam de nummer 1-auto mee. Het regerend wereldkampioensteam Renault moest het daarom doen met de startnummers 3 en 4, en de startnummers 5 en 6 gingen naar het team van Ferrari. Kimi Raikönnen nam de cockpit over van Michael Schumacher en maakte een vliegende start met een openingszege tijdens de Grand Prix van Australië. In de loop van het seizoen vocht hij spannende duels uit met tweevoudig wereldkampioen Fernando Alonso en nieuwkomer Lewis Hamilton. Voor de seizoensfinale in Brazilië had hij echter slechts een kleine wiskundige kans op de titel - de startposities van Hamilton en Alonso waren veel gunstiger. Maar dankzij een spectaculaire race wist Raikönnen uiteindelijk zijn eerste wereldtitel te veroveren.
De wereldkampioensauto van 2007 staat nu in schaal 1/32 op de testbaan. Net als het full-size model heeft de slot car ook veel filigraan vleugels en luchtgeleidende elementen. Het is niet waarschijnlijk dat al deze extra onderdelen de ontberingen van het racen onbeschadigd zullen overleven, maar dit is geheel in overeenstemming met het prototype. De achterspoiler is stevig aan de body bevestigd, terwijl de voorspoiler zoals gebruikelijk kan worden verwijderd. De carrosserie zelf is in meerdere delen gegoten vanwege de sterke taillelijn en de coureurfiguur is aangegeven als een borstbeeld. Het lakwerk en de bedrukking zijn onberispelijk.
Vermeldenswaard zijn de wieldoppen, die de look net dat beetje extra geven: op de achteras zijn ze gewoon in de velgen geklikt, terwijl ze aan de voorkant vastzitten en de wielen individueel draaien. De elementen van het chassis zijn gebaseerd op de KTM X-Bow: ook hier wordt niet de bekende E200-motor gebruikt, maar een compactere krachtbron. Ik noem deze motor omwille van de eenvoud een "platte motor" en hij is al bekend van de F1-auto's van 2006 (Ferrari F2005, Red Bull RB1, Toro Rosso, ...). Vanuit een puur subjectief oogpunt lijkt deze motor meer ontworpen voor snelheid dan voor koppel, en de karakteristieken zijn merkbaar anders dan die van de E200. De verwijderbare motor-transmissie-eenheid is ook aanwezig en lijkt identiek te zijn aan de KTM X-Bow.
Het enige verschil tussen de analoge en digitale versie van het voertuig is de printplaat die is geïnstalleerd; een overeenkomstige retrofit decoder is aangekondigd onder het nummer 26740. Het is echter vermeldenswaard dat de kabels zijn gesoldeerd in plaats van ingestoken. Er is simpelweg niet genoeg ruimte onder de cockpit voor de stekkerverbindingen, dus de retrofit decoders zullen ook gesoldeerd moeten worden.
Laten we verder gaan met de rijtest: met beide solenoïden rijdt de auto zoals verwacht, letterlijk als op rails. Geen grenzen, geen driften. Of je gaat recht door de bocht of je vliegt eraf. Opvallend is de extreem soepele loop van de motor en versnellingsbak, en het geluidsniveau dat de auto produceert is relatief laag.
In de volgende stap verwijderde ik de achterste magneet en stelde ik de middelste magneet in op de hoogst mogelijke bodemvrijheid. De rijervaring was echter niet erg bemoedigend - de auto vloog zelden weg, maar gleed meestal over het circuit met weinig grip. De volgende poging was daarom om de eerder verwijderde afstandsplaat onder de middelste magneet opnieuw te bevestigen. Dit maakte het rijgedrag harmonieuzer, maar stelt nog steeds eisen aan de bestuurder. Dit betekent niet dat de auto vaak desoldeerde, integendeel: de F2007 beheerste alle bochten heel goed, er waren geen plotselinge starts enz. Maar om echt netjes en snel door de bochten te kunnen rijden, heb je concentratie en een paar oefensessies nodig, net als bij meer gemagnetiseerde voertuigen. Over het algemeen moet gezegd worden dat veel hardcore magneetloze slotters ook met hun formulewagens met magneten rijden, omdat deze voertuigtypen bij alle fabrikanten nauwelijks ruimte bieden voor trimgewichten. Maar het rijgedrag met een magneet is ongetwijfeld trouw aan het origineel, zoveel kan gezegd worden. Om de snelheid van dit voertuig volledig te benutten, raad ik daarom aan om het op wat grotere banen te gebruiken. Anderzijds zijn bermen niet absoluut noodzakelijk.
Visueel is de auto zeker een succes en een wereldkampioen Ferrari zal zeker genoeg kopers vinden. In dit opzicht is de F2007 een waardige opvolger van de F2002 en F2005 en zet hij de traditie voort van Ferrari Formule 1-auto's uit
CoMod
