Testrapport van CoMod Lotus over de Carrera Evo Chevrolet Bel Air Coupé '57
(27257 en 27258)
Er is weer iets nieuws Amerikaans op de markt of in de aanbieding :
De Chevrolet Bel Air Coupé uit 1957
Waarbij de BEL AIR geen typeaanduiding is, maar een verwijzing naar de meest hoogwaardige uitrustingsvariant van het Chevrolet-model uit '57. De eenvoudigere modellen heetten "210" en "150". De Chevrolet haalde zijn vermogen van 140 pk uit een cilinderinhoud van 3856 cc, verdeeld over 6 cilinders. Andere motoren waren twee 8 cilinders met 162 pk bij 4342 cc en 185 pk bij 4637 cc (de 4.7 kon zelfs tot 283 pk hebben, afhankelijk van het type carburateur). De auto was populair bij de Amerikanen, met precies 1.499.664 verkochte auto's in 1957.
Carrera heeft de Bel Air in 2 versies op de markt gebracht:
Ten eerste in de "civiele versie" als tweedeurs coupé met hardtop in de klassieke tweekleurige rode en witte kleurstelling, en ten tweede als raceversie in zwart met wit dak, startnummer en sponsorlogo. De raceversie is overigens niet uitgevonden; in de jaren 60 werd er daadwerkelijk met deze auto's geracet. En ik vind hem zelfs mooier dan de Plymouth Fury LEE PETTY, die in dezelfde tijd op de markt kwam, omdat hij er naar mijn mening niet zo speelgoedachtig uitziet (maar dat komt waarschijnlijk door de blauwe kleur van de Plymouth, die er als luciferdoosjes uitziet). De Racer heeft een echt goed gerealiseerde lak en ziet er chiquer uit dan de Petty.
Over de Chevy zelf:
De auto maakt indruk met zijn enorme afmetingen. Als je z.Bhem vergelijkt met de Opel Steinmetz, besef je pas hoe lang de auto is. De grootte van de auto is ook merkbaar in het gewicht: de auto's wegen respectievelijk 119 g en 116 g. Het gewicht is ook merkbaar tijdens het rijden: De auto zit stevig en verrassend goed op de baan, de kantelneiging die ik aanvankelijk vreesde door het gewicht en het hogere zwaartepunt ten opzichte van de Plymouth is uitgebleven, ik ben positief verrast. Door hun grootte benaderen deze auto's het rijgedrag van de 1:24-modellen.
Conclusion:
Weer een uitstekend voertuig voor fans van Amerikaans plaatwerk en een verrijking voor het wagenpark. Trouwens, als je op zoek bent naar een echte Bel Air: er wordt er momenteel een verkocht op www.chromjuwelen.com , mocht de auto inmiddels weg zijn: de site is ook een bezoekje waard!
CoMod Lotus
------------------------------------------------------------------------
Testverslag van CoMod JoergW over deCarrera Evo Chevrolet Bel Air Coupé '57
(27257 en 27258)
De Chevi uit '75 wordt door veel Amerikaanse liefhebbers beschouwd als een van de mooiste "small road cruisers". Zijn staartvin en uitstekende koplampen in de vleugels en het toen nieuwe tweekleurige lakwerk gaven de auto een onafhankelijke lijn en maakten hem geliefd bij de jongere generatie. De tweedeurs sedan hardtop coupé zonder B-stijl in de hoogste uitrustingsvariant die destijds verkrijgbaar was, de "Bel Air", is het hier getoonde 1:32Carrera model uit de Evolution serie. Ik behandel beide voertuigvarianten in één rapport en ga dienovereenkomstig in op de verschillen.
Optik:
Beide voertuigen komen zeer goed overeen met het echte model en zouden zo uit een brochure uit die tijd kunnen komen. Ik heb geen direct model gevonden voor de "zwarte racer", maar het uiterlijk komt overeen met de privéteams uit die tijd. Dankzij het witte dak en de applicaties ziet de zwarte versie er ook goed uit op het circuitsehen.Mir Persoonlijk vind ik de civiele versie van de bumper, d.w.z. de verchroomde, mooier. Maar dat is een kwestie van smaak.
Technik:
Er is eigenlijk niets nieuws in beide versies. De kielhoek zou iets breder kunnen, de herstelkrachten zijn in orde. Voertuiggewicht en zwaartepunt zijn een populair onderwerp, maar niet zo belangrijk voor deze voertuigen.
Verarbeitung:
De glijders kwamen een beetje ruw uit de doos, ik neem aan dat ze in China een overeenkomstige functieronde hebben ondergaan. De kerstkoper zou echter kunnen denken dat hij een gebruikt voertuig heeft gekocht (ook al ziet alles er verder gloednieuw uit). De racer heeft geen lichten aan de voorkant, terwijl het licht op de rood-witte auto door de carrosserie schijnt. Dit kan gemakkelijk worden verholpen, maar het had niet gehoeven.
Fahrverhalten:
Voor Amerikaanse voertuigen met deze afmetingen en de prototypisch hoge bovenbouw zijn spitsuren natuurlijk niet mogelijk. De voertuigen kunnen het echter wel opnemen tegen andere Amerikaanse voertuigen in een Amerikaanse Historic Race. Voor de rest zijn ze een leuke afwisseling op het circuit tijdens het cruisen.
Fazit:
Ik kan niet beoordelen of deze auto's voldoende kopers aanspreken in Europa, maar in de VS zullen ze zeker hun fans en dus bijbehorende verkopen hebben.
CoMod joergW
(27257 en 27258)
Er is weer iets nieuws Amerikaans op de markt of in de aanbieding :
De Chevrolet Bel Air Coupé uit 1957
Waarbij de BEL AIR geen typeaanduiding is, maar een verwijzing naar de meest hoogwaardige uitrustingsvariant van het Chevrolet-model uit '57. De eenvoudigere modellen heetten "210" en "150". De Chevrolet haalde zijn vermogen van 140 pk uit een cilinderinhoud van 3856 cc, verdeeld over 6 cilinders. Andere motoren waren twee 8 cilinders met 162 pk bij 4342 cc en 185 pk bij 4637 cc (de 4.7 kon zelfs tot 283 pk hebben, afhankelijk van het type carburateur). De auto was populair bij de Amerikanen, met precies 1.499.664 verkochte auto's in 1957.
Ten eerste in de "civiele versie" als tweedeurs coupé met hardtop in de klassieke tweekleurige rode en witte kleurstelling, en ten tweede als raceversie in zwart met wit dak, startnummer en sponsorlogo. De raceversie is overigens niet uitgevonden; in de jaren 60 werd er daadwerkelijk met deze auto's geracet. En ik vind hem zelfs mooier dan de Plymouth Fury LEE PETTY, die in dezelfde tijd op de markt kwam, omdat hij er naar mijn mening niet zo speelgoedachtig uitziet (maar dat komt waarschijnlijk door de blauwe kleur van de Plymouth, die er als luciferdoosjes uitziet). De Racer heeft een echt goed gerealiseerde lak en ziet er chiquer uit dan de Petty.
Over de Chevy zelf:
De auto maakt indruk met zijn enorme afmetingen. Als je z.Bhem vergelijkt met de Opel Steinmetz, besef je pas hoe lang de auto is. De grootte van de auto is ook merkbaar in het gewicht: de auto's wegen respectievelijk 119 g en 116 g. Het gewicht is ook merkbaar tijdens het rijden: De auto zit stevig en verrassend goed op de baan, de kantelneiging die ik aanvankelijk vreesde door het gewicht en het hogere zwaartepunt ten opzichte van de Plymouth is uitgebleven, ik ben positief verrast. Door hun grootte benaderen deze auto's het rijgedrag van de 1:24-modellen.
Conclusion:
Weer een uitstekend voertuig voor fans van Amerikaans plaatwerk en een verrijking voor het wagenpark. Trouwens, als je op zoek bent naar een echte Bel Air: er wordt er momenteel een verkocht op www.chromjuwelen.com , mocht de auto inmiddels weg zijn: de site is ook een bezoekje waard!
CoMod Lotus
------------------------------------------------------------------------
Testverslag van CoMod JoergW over de
(27257 en 27258)
De Chevi uit '75 wordt door veel Amerikaanse liefhebbers beschouwd als een van de mooiste "small road cruisers". Zijn staartvin en uitstekende koplampen in de vleugels en het toen nieuwe tweekleurige lakwerk gaven de auto een onafhankelijke lijn en maakten hem geliefd bij de jongere generatie. De tweedeurs sedan hardtop coupé zonder B-stijl in de hoogste uitrustingsvariant die destijds verkrijgbaar was, de "Bel Air", is het hier getoonde 1:32
Optik:
Beide voertuigen komen zeer goed overeen met het echte model en zouden zo uit een brochure uit die tijd kunnen komen. Ik heb geen direct model gevonden voor de "zwarte racer", maar het uiterlijk komt overeen met de privéteams uit die tijd. Dankzij het witte dak en de applicaties ziet de zwarte versie er ook goed uit op het circuitsehen.Mir Persoonlijk vind ik de civiele versie van de bumper, d.w.z. de verchroomde, mooier. Maar dat is een kwestie van smaak.
Technik:
Er is eigenlijk niets nieuws in beide versies. De kielhoek zou iets breder kunnen, de herstelkrachten zijn in orde. Voertuiggewicht en zwaartepunt zijn een populair onderwerp, maar niet zo belangrijk voor deze voertuigen.
Verarbeitung:
De glijders kwamen een beetje ruw uit de doos, ik neem aan dat ze in China een overeenkomstige functieronde hebben ondergaan. De kerstkoper zou echter kunnen denken dat hij een gebruikt voertuig heeft gekocht (ook al ziet alles er verder gloednieuw uit). De racer heeft geen lichten aan de voorkant, terwijl het licht op de rood-witte auto door de carrosserie schijnt. Dit kan gemakkelijk worden verholpen, maar het had niet gehoeven.
Fahrverhalten:
Voor Amerikaanse voertuigen met deze afmetingen en de prototypisch hoge bovenbouw zijn spitsuren natuurlijk niet mogelijk. De voertuigen kunnen het echter wel opnemen tegen andere Amerikaanse voertuigen in een Amerikaanse Historic Race. Voor de rest zijn ze een leuke afwisseling op het circuit tijdens het cruisen.
Fazit:
Ik kan niet beoordelen of deze auto's voldoende kopers aanspreken in Europa, maar in de VS zullen ze zeker hun fans en dus bijbehorende verkopen hebben.
CoMod joergW
