Testrapport van CoMod Carrera 124 over de Carrera Evo/D132 Opel GT Steinmetz "Tuner 1"
(27326 & 30520)
"Alleen vliegen is mooier!" Dat zeiden de reclamestrategen van Opel altijd. En sindsdien is het een ongeschreven wet dat dit gezegde in elke tekst over de Opel GT wordt geciteerd. Dus ik heb deze plicht al vervuld ;-)
Technical data:
Gewicht (digitaal voertuig, compleet met magneten): 83 gram
Gewicht (analoog voertuig, compleet met magneten): 78 gram
Gewicht (body): 21 gram
Lengte incl. spoiler: 125 mm
Wielbasis: 76 mm
Spoorbreedte (vooras): 54 mm
Spoorbreedte (achteras): 57 mm
Overig: analoog voertuig zonder verlichting
Overzicht van de kleur- en landvarianten:
De Opel GT wordt in eerste instantie geleverd in twee designvarianten. De ene is een tunerversie in donkerblauw metallic, die verkrijgbaar is als analoge en digitale auto. De andere is een raceversie, zoals gebruikt in verschillende toerwagenraces in 1972. De raceversie wordt uitsluitend geproduceerd voor de digitale serie.
Das Modell:
De basisvorm van de Opel GT is goed uitgevoerd, de lijnen onberispelijk. En ondanks de dikke wangen van Steinmetz oogt het voertuig klein en sierlijk, waarmee het recht doet aan het prototype. Over de kleurstelling lopen de meningen uiteen - of je de metallic lak met de gedrukte Amerikaanse vlag mooi vindt of niet, is een kwestie van persoonlijke smaak.
De prachtig ontworpen en fijn geperforeerde spaakvelgen zijn ook het vermelden waard.
Die Technik:
Het chassis heeft alle kenmerken die kenmerkend zijn voor nieuwe ontwerpen sinds 2009: de magneten zitten aan de binnenkant en de motor en/of de printplaat moeten worden verwijderd om ze te verwijderen. Maar omdat de magneten i.d.R. maar één keer worden verwijderd, is deze moeite naar mijn mening gerechtvaardigd. De voorwielen zijn afzonderlijk opgehangen en door lagere productietoleranties wiebelen ze merkbaar minder dan in de auto's van vorig jaar - bijvoorbeeld de Ford Capri.
Het lage gewicht van 83 gram (digitaal voertuig) en 78 gram (analoog voertuig) is opmerkelijk. Het verschil in gewicht is te wijten aan het weglaten van de verlichting in het analoge voertuig. De body zelf weegt slechts 21 gram.
De verlichting is een teleurstelling, in ieder geval aan de voorkant. De LED's schijnen overal, behalve aan de voorkant.
Das Fahrverhalten:
Laten we overgaan tot de rijtest: het lage gewicht in combinatie met de kleine wieldiameters suggereert agressief rijgedrag. Beide magneten blijven voorlopig gemonteerd. Met deze opstelling kan de GT op mijn testcircuit bijna als eenGO!!! voertuig worden bestuurd - zolang mijn standaard rijspanning is ingesteld, kan zelfs K1 zonder problemen volgas worden genomen.
In de volgende stap heb ik de achterste magneet verwijderd. Dit maakt de acceleratie een beetje agressiever en er ontstaat zoiets als een controleerbaar grensbereik in de bochten. Het magnetische effect is echter nog steeds relatief sterk. Toch besloot ik de middelste magneet in het voertuig te laten zitten, zodat de digitale punten veilig en snel kunnen worden genomen. Als het limietbereik wordt overschreden, breekt de achterkant wel weg, maar de neiging om te kantelen is erg klein. Als je volledig magneetvrij wilt rijden, is er ook genoeg ruimte in het chassis om trimgewichten te bevestigen.
Al met al een zeer levendig, bijna foolproof voertuig, perfect voor het typische thuiscircuit met krappe bochten en chicanes. Bij gebruik van het analoge voertuig kan het geen kwaad om een voeding met instelbaar voltage bij de hand te hebben.
CoModCarrera 124
----------------------------------------
Testrapport van CoMod JoergW over deCarrera Evo/D132 Opel GT Steinmetz "Tuner 1"
(27326 & 30520)
Opel GT ... de Corvette van de kleine man.
"Rijden met een Opel is als vliegen"... en in de extra brede Steinmetz-versie is het nog leuker.
In 1965 werd de Opel GT als prototype voorgesteld op de Internationale Autosalon van Frankfurt voor een verbaasd en sceptisch publiek als een designoffensief voor het anders eerder bezadigde en ouderwetse modellengamma: in de "Coke-Bottle-Shape" design, met scharnierende slaapogen en duidelijke ontleningen aan de succesvolle Corvette van het moederbedrijf GM.
De Opel GT werd aanvankelijk gebouwd in de varianten Opel GT 1100 en Opel GT 1900. Bij de ontwikkeling van het voertuig werden beproefde modulaire elementen gebruikt. De vloermontage, het chassis en de 1,1-liter motor werden overgenomen van de Kadett B. De grotere versie kreeg een aangepaste motor van de Opel Rekord, wat ook de reden is voor de bolling in de motorkap.
Meer dan de helft van de productie werd verscheept naar de VS en verkocht daar uitstekend. Dit is zeker ook de reden waarom het succesvolle model werd stopgezet zonder opvolger. De kleine broer stal de mal van de grote zus ... de Corvette had duidelijk voorrang.
Optik:
Het lakwerk van hetCarrera model in donker metallic blauw ziet er erg stijlvol uit en komt zeker meer overeen met een moderne, gerestaureerde versie dan met een sportversie uit het begin van de jaren zeventig. De Amerikaanse vlag op de motorkap slaat handig een brug naar de Corvette.
De geel-zwarte GT is naar mijn mening een goed gerealiseerde versie van de
Al met al een visueel zeer aantrekkelijk model, dat zeer trouw lijkt aan het origineel, vooral dankzij het nieuwe, plattere chassis met een stijlvol silhouet. Persoonlijk vind ik de gebruikte spiegels alleen niet zo mooi.
Technik:
Onafhankelijke wielophanging in messing bussen, verlengde draaihoek van de geleidekiel en geprofileerde banden met goede grip, plus voor- en achterlichten op het digitale model. De extra koplampen in het radiatorrooster worden aan de voorkant gebruikt, omdat de slaapogen zijn ingeklapt.
Verarbeitung:
De banden, die vrij goed hechten, zitten relatief losjes op de velgen. Voor langer gebruik is het zeker aan te raden de banden te lijmen. Velgen en assen zijn bij beide modellen in orde.
In tegenstelling tot andere 1:32-voertuigen is de GT slechts met één schroef aan de achterkant aan het chassis bevestigd. Wat het rijden betreft, zou de daaruit voortvloeiende wendbaarheid geen voordeel of nadeel moeten zijn.
Fahrverhalten:
Vlak, breed, met een relatief lange wielbasis - wat wil je nog meer Met magneten is de GT duidelijk superieur aan de oudere voertuigen uit de jaren 1970 dankzij het lage ontwerp en het grotere zwenkbereik van de geleidekiel. De bocht 1 binnenbaan verliest zijn terreur.
Voor liefhebbers van magneetvrij rijden bieden beide chassis ruimte voor op maat gemaakte stukken gewalst plaatstaal uit de dakdekkersbranche.
Fazit:
Aanbevolen als aanvulling op de vorige voertuigserie uit de jaren 70.
Iedereen die op zoek is naar suggesties voor verdere modelvarianten, meer foto's of aanvullende informatie kan hier kijken: http://norbert.opelgt.org/
Misschien kunnen we een carrosserie van het voertuig krijgen, het zou de moeite waard zijn! Er zijn zeker veel ontwerpideeën beschikbaar.
CoMod JoergW
(27326 & 30520)
"Alleen vliegen is mooier!" Dat zeiden de reclamestrategen van Opel altijd. En sindsdien is het een ongeschreven wet dat dit gezegde in elke tekst over de Opel GT wordt geciteerd. Dus ik heb deze plicht al vervuld ;-)
Technical data:
Gewicht (digitaal voertuig, compleet met magneten): 83 gram
Gewicht (analoog voertuig, compleet met magneten): 78 gram
Gewicht (body): 21 gram
Lengte incl. spoiler: 125 mm
Wielbasis: 76 mm
Spoorbreedte (vooras): 54 mm
Spoorbreedte (achteras): 57 mm
Overig: analoog voertuig zonder verlichting
Overzicht van de kleur- en landvarianten:
De Opel GT wordt in eerste instantie geleverd in twee designvarianten. De ene is een tunerversie in donkerblauw metallic, die verkrijgbaar is als analoge en digitale auto. De andere is een raceversie, zoals gebruikt in verschillende toerwagenraces in 1972. De raceversie wordt uitsluitend geproduceerd voor de digitale serie.
Das Modell:
De basisvorm van de Opel GT is goed uitgevoerd, de lijnen onberispelijk. En ondanks de dikke wangen van Steinmetz oogt het voertuig klein en sierlijk, waarmee het recht doet aan het prototype. Over de kleurstelling lopen de meningen uiteen - of je de metallic lak met de gedrukte Amerikaanse vlag mooi vindt of niet, is een kwestie van persoonlijke smaak.
De prachtig ontworpen en fijn geperforeerde spaakvelgen zijn ook het vermelden waard.
Die Technik:
Het chassis heeft alle kenmerken die kenmerkend zijn voor nieuwe ontwerpen sinds 2009: de magneten zitten aan de binnenkant en de motor en/of de printplaat moeten worden verwijderd om ze te verwijderen. Maar omdat de magneten i.d.R. maar één keer worden verwijderd, is deze moeite naar mijn mening gerechtvaardigd. De voorwielen zijn afzonderlijk opgehangen en door lagere productietoleranties wiebelen ze merkbaar minder dan in de auto's van vorig jaar - bijvoorbeeld de Ford Capri.
Het lage gewicht van 83 gram (digitaal voertuig) en 78 gram (analoog voertuig) is opmerkelijk. Het verschil in gewicht is te wijten aan het weglaten van de verlichting in het analoge voertuig. De body zelf weegt slechts 21 gram.
De verlichting is een teleurstelling, in ieder geval aan de voorkant. De LED's schijnen overal, behalve aan de voorkant.
Das Fahrverhalten:
Laten we overgaan tot de rijtest: het lage gewicht in combinatie met de kleine wieldiameters suggereert agressief rijgedrag. Beide magneten blijven voorlopig gemonteerd. Met deze opstelling kan de GT op mijn testcircuit bijna als een
In de volgende stap heb ik de achterste magneet verwijderd. Dit maakt de acceleratie een beetje agressiever en er ontstaat zoiets als een controleerbaar grensbereik in de bochten. Het magnetische effect is echter nog steeds relatief sterk. Toch besloot ik de middelste magneet in het voertuig te laten zitten, zodat de digitale punten veilig en snel kunnen worden genomen. Als het limietbereik wordt overschreden, breekt de achterkant wel weg, maar de neiging om te kantelen is erg klein. Als je volledig magneetvrij wilt rijden, is er ook genoeg ruimte in het chassis om trimgewichten te bevestigen.
Al met al een zeer levendig, bijna foolproof voertuig, perfect voor het typische thuiscircuit met krappe bochten en chicanes. Bij gebruik van het analoge voertuig kan het geen kwaad om een voeding met instelbaar voltage bij de hand te hebben.
CoMod
----------------------------------------
Testrapport van CoMod JoergW over de
(27326 & 30520)
Opel GT ... de Corvette van de kleine man.
"Rijden met een Opel is als vliegen"... en in de extra brede Steinmetz-versie is het nog leuker.
In 1965 werd de Opel GT als prototype voorgesteld op de Internationale Autosalon van Frankfurt voor een verbaasd en sceptisch publiek als een designoffensief voor het anders eerder bezadigde en ouderwetse modellengamma: in de "Coke-Bottle-Shape" design, met scharnierende slaapogen en duidelijke ontleningen aan de succesvolle Corvette van het moederbedrijf GM.
De Opel GT werd aanvankelijk gebouwd in de varianten Opel GT 1100 en Opel GT 1900. Bij de ontwikkeling van het voertuig werden beproefde modulaire elementen gebruikt. De vloermontage, het chassis en de 1,1-liter motor werden overgenomen van de Kadett B. De grotere versie kreeg een aangepaste motor van de Opel Rekord, wat ook de reden is voor de bolling in de motorkap.
Meer dan de helft van de productie werd verscheept naar de VS en verkocht daar uitstekend. Dit is zeker ook de reden waarom het succesvolle model werd stopgezet zonder opvolger. De kleine broer stal de mal van de grote zus ... de Corvette had duidelijk voorrang.
Optik:
Het lakwerk van het
De geel-zwarte GT is naar mijn mening een goed gerealiseerde versie van de
Al met al een visueel zeer aantrekkelijk model, dat zeer trouw lijkt aan het origineel, vooral dankzij het nieuwe, plattere chassis met een stijlvol silhouet. Persoonlijk vind ik de gebruikte spiegels alleen niet zo mooi.
Technik:
Onafhankelijke wielophanging in messing bussen, verlengde draaihoek van de geleidekiel en geprofileerde banden met goede grip, plus voor- en achterlichten op het digitale model. De extra koplampen in het radiatorrooster worden aan de voorkant gebruikt, omdat de slaapogen zijn ingeklapt.
Verarbeitung:
De banden, die vrij goed hechten, zitten relatief losjes op de velgen. Voor langer gebruik is het zeker aan te raden de banden te lijmen. Velgen en assen zijn bij beide modellen in orde.
In tegenstelling tot andere 1:32-voertuigen is de GT slechts met één schroef aan de achterkant aan het chassis bevestigd. Wat het rijden betreft, zou de daaruit voortvloeiende wendbaarheid geen voordeel of nadeel moeten zijn.
Fahrverhalten:
Vlak, breed, met een relatief lange wielbasis - wat wil je nog meer Met magneten is de GT duidelijk superieur aan de oudere voertuigen uit de jaren 1970 dankzij het lage ontwerp en het grotere zwenkbereik van de geleidekiel. De bocht 1 binnenbaan verliest zijn terreur.
Voor liefhebbers van magneetvrij rijden bieden beide chassis ruimte voor op maat gemaakte stukken gewalst plaatstaal uit de dakdekkersbranche.
Fazit:
Aanbevolen als aanvulling op de vorige voertuigserie uit de jaren 70.
Iedereen die op zoek is naar suggesties voor verdere modelvarianten, meer foto's of aanvullende informatie kan hier kijken: http://norbert.opelgt.org/
Misschien kunnen we een carrosserie van het voertuig krijgen, het zou de moeite waard zijn! Er zijn zeker veel ontwerpideeën beschikbaar.
CoMod JoergW
