Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod JoergW na Carrera DIGITAL 124 Ferrari 250 GTO
(23714/23715)
1. optyka:
Ferrari 250 GTO, jeden z pierwszych samochodów, których kształt został w dużej mierze określony w tunelu aerodynamicznym, zdominował klasę GT3 i zdobył cenne punkty za zwycięstwa Cavallino Rampante w mistrzostwach jednej marki w latach 1962-1964.
Kiedy wyciekła wiadomość o planowanej premierze Ferrari 250 GTO, początkowo nie chciałem w to uwierzyć. Jeden z moich ulubionych modeli pojawia się w dokładnie takiej skali... A teraz mam go przed sobą... w dwóch egzemplarzach. Oba modele są nieskazitelnie pomalowane i zachwycają kształtem i wieloma detalami. "Skórzane klamry" na masce, czerpaki powietrza, szprychowe felgi... naprawdę jest wiele do zobaczenia na tym modelu, a ja jeszcze się nie nacieszyłem. Dobra, dość zachwytów. Oba pojazdy mają w dużej mierze cechy modelu standardowego z niewielkimi kompromisami w felgach.
2. Technologia:
Pojazd jest wyposażony w znaną technologię Exclusiv i D124. Pojazd jest znacznie węższy w skali niż na przykład Hotrody lub Corvette, ale wciąż jest wystarczająco dużo miejsca pod nadwoziem i podwoziem do prac rękodzielniczych (dla tych, którzy to lubią). Przejście punktów było lepsze po tym, jak trochę odkręciłem śrubę pod stępką prowadzącą. Zwykle nie reguluję niczego i jeżdżę pojazdami przez jakiś czas w stanie, w jakim zostały dostarczone, zanim zacznę majstrować. Ale GTO nie wymagał więcej pracy niż to.
3. Verarbeitung:
Bardzo solidny i szczegółowy. Wykonanie jest tylko trochę słabe na felgach, gdzie materiał został osadzony w szprychach, ale nie został przebity. Przy tych filigranowych szprychach i zwykłych procesach produkcyjnych prawdopodobnie nie da się tego całkowicie uniknąć. Wystarczy przebić igłą lub wykałaczką, nie ma ich aż tak dużo.
4. Fahrverhalten:
Prototypowe opony mają przyczepność nawet bez magnesów, ale pozwalają pojazdowi na intensywny drift, bardzo zabawny i historycznie poprawny dla modelu. Opony tuningowe lub środkowy magnes z pewnością nadają się do wyścigów z kilkoma pojazdami. Podobnie jak w przypadku większości innych pojazdów, krawędzie opon powinny być łamane, tj. szlifowane pod niewielkim kątem. Trzeba dostosować swój styl jazdy do wąskiego pojazdu, GTO nie jest tak łatwe w prowadzeniu jak Corvette, ale z pewnością daje nie mniej frajdy.
5. Sonstiges:
Naprawdę nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, co jeszcze otrzymamy odCarrera w zakresie samochodów GT z wczesnych lat 60-tych. Mój apetyt jest już bardzo zaostrzony, przynajmniej dla mnie.
CoMod JoergW
----------------------------------------------------------------
Raport z testu CoModCarrera 124 na Carrera DIGITAL 124 Ferrari 250 GTO
(23714/23715)
Jeden z najdroższych klasycznych samochodów na świecie...
Po pierwsze: po raz pierwszy nie zamierzam pisać nic o oryginalnym pojeździe w tym raporcie z testu. Po pierwsze, nie jestem szczególnie zainteresowany samochodami z lat 60-tych, a po drugie, Ferrari 250 GTO jest jednym z najbardziej znanych i najdroższych klasycznych samochodów na świecie
Niech każdy czytelnik sam oceni modelową realizację, myślę, że zdjęcia mówią same za siebie. Moją uwagę zwróciły w szczególności dwie rzeczy: po pierwsze felgi. Pod względem formatu przypominają te ze starszego Ferrari 250 GT SWB. Jednak felgi GTO są perforowane, co znacznie poprawia ogólny wygląd modelu.
Z drugiej strony rury wydechowe: format wydaje mi się trochę za duży na modelu. Nie udało mi się jednak znaleźć żadnych odpowiednich zdjęć oryginalnego pojazdu, które pozwoliłyby na wiarygodne porównanie. Dlatego ten punkt pozostaje na razie moją subiektywną oceną.
Nie ulega jednak wątpliwości, że wersja wyścigowa 23714 i wersja prezentacyjna 23715 są do siebie bardzo podobne. Miejmy nadzieję, że przyszłość przyniesie znacząco różne warianty kolorystyczne. Na szczęście rzeczywiste prototypy oferują coś w tym zakresie.
Przejdźmy do technologii: jak widać na zdjęciach, pojazd ma stosunkowo wąski rozstaw kół. Podwozie ma wszystkie znane elementy: oddzielnie wyjmowany blok przekładni, przednią i tylną oś z regulacją wysokości oraz wahacz. Co zaskakujące, ta ostatnia odpowiada tym stosowanym w hotrodach - innymi słowy, węższej wersji. Z drugiej strony, płytka cyfrowa ma prawie kwadratowe standardowe wymiary.
Zawsze uruchamiam pojazdy 1/24 bez magnesów. Dlatego natychmiast je usunąłem i położyłem samochód na wadze przed pierwszą jazdą. Wynik: 200 gramów! W wartościach bezwzględnych to całkiem sporo. Jednak w zakresie pojazdówDigital 124 250 GTO jest daleko z przodu. Nawet Hotrod '34 jest o około 10 gramów cięższy, nie wspominając o innych typach pojazdów. Są to przydatne warunki wstępne dla wyścigów.
Test jazdy upewnił mnie również, że nie jestem już tak niezainteresowany tego typu pojazdami jak wcześniej: Ferrari jest niezwykle żwawe i tak długo, jak nie przekraczasz stosunkowo małego kąta skrętu stępki prowadzącej, prowadzenie pozostaje dobroduszne. Przyczepność opon jest również bardzo dobra, co jest zgodne z moimi wcześniejszymi doświadczeniami: im węższe i grubsze opony, tym większa przyczepność mieszanki gumowej używanej przezCarrera . Jeśli chodzi o prowadzenie i czasy okrążeń, 250 GTO wyraźnie stawia Ferrari 330 P4, a także Ferrari 575 na swoim miejscu na moim torze testowym. Jest to możliwe dzięki różnicy masy i oponom. Porsche Carrera 6 i Ferrari 250 GT, oba typy pojazdów, które można również zdigitalizować, są zatem zalecane jako odpowiedni przeciwnicy.
Kolejna uwaga na temat trybu bez magnesów: przód GTO jest stosunkowo lekki. Na moim cyfrowym torze testowym zdarzało się, że zwrotnica nie była resetowana podczas zmiany pasa ruchu. Problem ten można rozwiązać poprzez usunięcie sprężyny dociskowej na przedniej osi. W rezultacie przedni wózek leży mocniej na jezdni. Problem nie występuje jednak podczas jazdy z magnesami.
Co pozostaje jako wniosek?
Ten model prawdopodobnie znajdzie wielu nabywców tylko ze względu na swój wygląd. Jednak w mojej własnej kolekcji D124 GTO jest bardziej prawdopodobne, że będzie używany wyłącznie jako samochód do jazdy lub nawet jako samochód-widmo.
CoModCarrera 124
(23714/23715)
1. optyka:
Ferrari 250 GTO, jeden z pierwszych samochodów, których kształt został w dużej mierze określony w tunelu aerodynamicznym, zdominował klasę GT3 i zdobył cenne punkty za zwycięstwa Cavallino Rampante w mistrzostwach jednej marki w latach 1962-1964.
Kiedy wyciekła wiadomość o planowanej premierze Ferrari 250 GTO, początkowo nie chciałem w to uwierzyć. Jeden z moich ulubionych modeli pojawia się w dokładnie takiej skali... A teraz mam go przed sobą... w dwóch egzemplarzach. Oba modele są nieskazitelnie pomalowane i zachwycają kształtem i wieloma detalami. "Skórzane klamry" na masce, czerpaki powietrza, szprychowe felgi... naprawdę jest wiele do zobaczenia na tym modelu, a ja jeszcze się nie nacieszyłem. Dobra, dość zachwytów. Oba pojazdy mają w dużej mierze cechy modelu standardowego z niewielkimi kompromisami w felgach.
2. Technologia:
Pojazd jest wyposażony w znaną technologię Exclusiv i D124. Pojazd jest znacznie węższy w skali niż na przykład Hotrody lub Corvette, ale wciąż jest wystarczająco dużo miejsca pod nadwoziem i podwoziem do prac rękodzielniczych (dla tych, którzy to lubią). Przejście punktów było lepsze po tym, jak trochę odkręciłem śrubę pod stępką prowadzącą. Zwykle nie reguluję niczego i jeżdżę pojazdami przez jakiś czas w stanie, w jakim zostały dostarczone, zanim zacznę majstrować. Ale GTO nie wymagał więcej pracy niż to.
3. Verarbeitung:
Bardzo solidny i szczegółowy. Wykonanie jest tylko trochę słabe na felgach, gdzie materiał został osadzony w szprychach, ale nie został przebity. Przy tych filigranowych szprychach i zwykłych procesach produkcyjnych prawdopodobnie nie da się tego całkowicie uniknąć. Wystarczy przebić igłą lub wykałaczką, nie ma ich aż tak dużo.
4. Fahrverhalten:
Prototypowe opony mają przyczepność nawet bez magnesów, ale pozwalają pojazdowi na intensywny drift, bardzo zabawny i historycznie poprawny dla modelu. Opony tuningowe lub środkowy magnes z pewnością nadają się do wyścigów z kilkoma pojazdami. Podobnie jak w przypadku większości innych pojazdów, krawędzie opon powinny być łamane, tj. szlifowane pod niewielkim kątem. Trzeba dostosować swój styl jazdy do wąskiego pojazdu, GTO nie jest tak łatwe w prowadzeniu jak Corvette, ale z pewnością daje nie mniej frajdy.
5. Sonstiges:
Naprawdę nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, co jeszcze otrzymamy od
CoMod JoergW
----------------------------------------------------------------
Raport z testu CoMod
(23714/23715)
Jeden z najdroższych klasycznych samochodów na świecie...
Po pierwsze: po raz pierwszy nie zamierzam pisać nic o oryginalnym pojeździe w tym raporcie z testu. Po pierwsze, nie jestem szczególnie zainteresowany samochodami z lat 60-tych, a po drugie, Ferrari 250 GTO jest jednym z najbardziej znanych i najdroższych klasycznych samochodów na świecie
Niech każdy czytelnik sam oceni modelową realizację, myślę, że zdjęcia mówią same za siebie. Moją uwagę zwróciły w szczególności dwie rzeczy: po pierwsze felgi. Pod względem formatu przypominają te ze starszego Ferrari 250 GT SWB. Jednak felgi GTO są perforowane, co znacznie poprawia ogólny wygląd modelu.
Z drugiej strony rury wydechowe: format wydaje mi się trochę za duży na modelu. Nie udało mi się jednak znaleźć żadnych odpowiednich zdjęć oryginalnego pojazdu, które pozwoliłyby na wiarygodne porównanie. Dlatego ten punkt pozostaje na razie moją subiektywną oceną.
Nie ulega jednak wątpliwości, że wersja wyścigowa 23714 i wersja prezentacyjna 23715 są do siebie bardzo podobne. Miejmy nadzieję, że przyszłość przyniesie znacząco różne warianty kolorystyczne. Na szczęście rzeczywiste prototypy oferują coś w tym zakresie.
Przejdźmy do technologii: jak widać na zdjęciach, pojazd ma stosunkowo wąski rozstaw kół. Podwozie ma wszystkie znane elementy: oddzielnie wyjmowany blok przekładni, przednią i tylną oś z regulacją wysokości oraz wahacz. Co zaskakujące, ta ostatnia odpowiada tym stosowanym w hotrodach - innymi słowy, węższej wersji. Z drugiej strony, płytka cyfrowa ma prawie kwadratowe standardowe wymiary.
Zawsze uruchamiam pojazdy 1/24 bez magnesów. Dlatego natychmiast je usunąłem i położyłem samochód na wadze przed pierwszą jazdą. Wynik: 200 gramów! W wartościach bezwzględnych to całkiem sporo. Jednak w zakresie pojazdów
Test jazdy upewnił mnie również, że nie jestem już tak niezainteresowany tego typu pojazdami jak wcześniej: Ferrari jest niezwykle żwawe i tak długo, jak nie przekraczasz stosunkowo małego kąta skrętu stępki prowadzącej, prowadzenie pozostaje dobroduszne. Przyczepność opon jest również bardzo dobra, co jest zgodne z moimi wcześniejszymi doświadczeniami: im węższe i grubsze opony, tym większa przyczepność mieszanki gumowej używanej przez
Kolejna uwaga na temat trybu bez magnesów: przód GTO jest stosunkowo lekki. Na moim cyfrowym torze testowym zdarzało się, że zwrotnica nie była resetowana podczas zmiany pasa ruchu. Problem ten można rozwiązać poprzez usunięcie sprężyny dociskowej na przedniej osi. W rezultacie przedni wózek leży mocniej na jezdni. Problem nie występuje jednak podczas jazdy z magnesami.
Co pozostaje jako wniosek?
Ten model prawdopodobnie znajdzie wielu nabywców tylko ze względu na swój wygląd. Jednak w mojej własnej kolekcji D124 GTO jest bardziej prawdopodobne, że będzie używany wyłącznie jako samochód do jazdy lub nawet jako samochód-widmo.
CoMod
