Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod Carrera 124 na Carrera Evolution Dekon Monza (27265 i 27266)
Nieznane stworzenie
Chevrolet Dekon Monza? Kiedy pod koniec 2007 roku w klubie zaprezentowano w formie tekstowej nowości na 2008 rok, zupełnie nie mogłem sobie wyobrazić tego pojazdu. Zmieniło się to, gdy trzymałem w rękach katalog 2008: rozpoznałem skądś ten samochód. W tamtym czasie Faller miał tego typu pojazdy w swoim asortymencie dla własnej kolei Faller-AMS w skali 1:60. W tamtym czasie były to jednak produkty firmy Aurora, które były dystrybuowane wyłącznie przez Fallera. Tym lepiej, żeCarrera ponownie zajął się tym raczej nieznanym wyścigowym egzotykiem w skali 1:32 w tym kraju.
Chevrolet Monza produkowany w latach 1975-1980 był atrakcyjnie zaprojektowanym coupe z solidną, masowo produkowaną technologią, podobną w koncepcji i kształcie do Opla Manty, ale dostosowaną do amerykańskich gustów. I podobnie jak w Grupie 5 w tym kraju, nieszkodliwe coupe produkowane na dużą skalę zostały również przekształcone w szalenie inspirowane i potężne potwory na torze wyścigowym po drugiej stronie stawu. Pod tym względem Chevrolet Dekon Monza idealnie pasuje wizualnie do Porsche 935-78, Ferrari 512 i Steinmetz Jumbo. Źródła mówią o 11 lub 12 zbudowanych Dekonach Monza, których CV były lub nadal są pomalowane na różne atrakcyjne kolory. Dwa dostępne warianty są równie kolorowe, co atrakcyjne, a szanse na dalsze zróżnicowane warianty kolorystyczne nie są moim zdaniem złe, pod warunkiem, że pierwsze sprzedadzą się wystarczająco dobrze
Zielono-biała wersja IMSA jest prototypowo pozbawiona przedniego oświetlenia, podczas gdy wersja Le Mans jest wyposażona w reflektory. Obie wersje mają tylne światła na pokładzie - więc wszystko jest jasne dla cyfrowej obsługi. Nie ma nic złego w kształcie nadwozia i druku, krytyka jest skierowana na szczegóły: kratka w oknie kierowcy i rury boczne wyglądają trochę plastikowo, ale tak naprawdę nie umniejsza to ogólnego wrażenia. Fotel kierowcy praktycznie nie jest formowany, ale raczej płaski - akceptowalny kompromis dla samochodu slotowego.
Dane techniczne:
Waga (kompletny pojazd z magnesami): 103 gramy
Waga (kompletny pojazd bez tylnego magnesu): 100 gramów
Masa (kompletny pojazd bez magnesów): 96 gramów
Waga (korpus): 29 gramów
Długość wraz ze spojlerem: 158 mm
Rozstaw osi: 75 mm
Rozstaw kół (oś przednia): 53 mm
Rozstaw kół (oś tylna): 57 mm
Różne: wariant zielono-biały nr art. 27266 nie ma przedniego oświetlenia
Pod względem technologicznym samochód nie oferuje żadnych niespodzianek i zawiera znajome elementy: dwa zdejmowane magnesy, zdejmowany silnik / tylną oś, tarczę prowadzącą i sprawdzony silnik E200. Koła mają stosunkowo niewielką średnicę całkowitą, co przekłada się na dość zwinne przyspieszanie i hamowanie. Ponieważ felgi są również raczej małe, zgodnie z prototypem, zamontowane opony mają stosunkowo dużo "mięsa", a zatem oferują naprawdę dobrą przyczepność. Konwersja naDigital 132 odbywa się za pomocą dekodera 26732 i jest szybka. Wewnątrz pojazdu jest wystarczająco dużo miejsca, aby schować kable i wtyczki.
Do testu jazdy usunąłem tylny magnes - jak zawsze - i ustawiłem środkowy magnes na najwyższy możliwy prześwit. Jak już wspomniano, przyspieszenie i hamowanie są absolutnie zadowalające. Magnes centralny zapewnia dobrą równowagę między efektem ssania a prawie każdym driftem na zakrętach, przy czym tylko maksymalny kąt skrętu kilu prowadzącego czasami gwałtownie kończy zabawę w drifcie. Na mniejszych torach w podstawowym formacie Chevrolet jest znacznie bardziej zwrotny i szybszy niż na przykład Opel Commodore Steinmetz; na większych torach osiągi są porównywalne. Zdecydowanie zalecamy, aby Chevy jeździł po poboczach, w przeciwnym razie przynajmniej tylny spojler zostanie wkrótce zarysowany przez bariery zderzeniowe.
Podsumowanie: Po prostu uwielbiam tego typu auta, spektakularny wygląd z lat 70-tych do dziś robi wrażenie. Szerokie podwozie z oponami w formacie rolek drogowych zapewnia atrakcyjne właściwości jezdne dla automatów. Nadszedłby czas na serię wyścigów Evo wing.
CoModCarrera 124
-------------------------------------------------------------------------
Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod JoergW naCarrera Evolution Dekon Monza (27265 & 27266)
Moin,
znowu coś nowego wEvolution "pokazie drobiu" z lat 70-tych. Tym razem jest to Monza od Chevroleta, która została podrasowana przez zespół wyścigowy Dekon i była używana między innymi w serii wyścigów IMSA Camel GT i serii SCCA Club Racing. Chevrolet, znany wówczas jako GM Monza, był produkowany w latach 1975-1980 i pierwotnie miał być wyposażony w silnik Wankla, ale nigdy się to nie zmaterializowało. Cywilną wersję Monzy można było również przekształcić w samochód wyścigowy, przynajmniej wizualnie, za pomocą pakietu spojlerów o wartości 800 dolarów. Chevrolet Monza jest bardziej porównywalny z Oplem Manta lub Asconą niż z luksusowym coupe Opla o tej samej nazwie. Go Poszukaj zdjęć, a będziesz zdumiony tym, co amerykańska wyobraźnia stworzyła z tego pojazdu, od drag-and-dirt po wyścigi Le Mans... Jeśli możesz to sobie wyobrazić, możesz to zbudować ;-)
Optik:
Obie Monzy są wykończone w jasnych kolorach podstawowych, dzięki czemu są łatwo widoczne na torze, nawet podczas wyścigów. Oba mają białą maskę i biały dach, ale nadal mają wystarczająco dużo szczegółów, aby odróżnić oba samochody w wyścigu. Schemat kolorów, naklejki sponsorów i opony są w dużej mierze prototypowe i wierne życiu, tj. również odwzorowane w skali.
Technik:
Niestety, 27266 nie ma również światła pod zakrytymi reflektorami (z pewnością byłoby to nieatrakcyjne). Faworyzowałbym światło po prostu ze względu na cyfrową modernizację i możliwości, które byłyby wtedy dostępne. Położenie kilu i głębokość zanurzenia są w porządku, chociaż z przodu byłoby o kilka milimetrów więcej miejsca, ale nadal jest to dobre rozwiązanie z perspektywy jazdy
Verarbeitung:
Lusterka pojazdów są prototypowo bardzo filigranowe, do wyścigów osobiście wcześniej zdemontowałbym części. Lusterka wyglądają świetnie w gablocie. W modelu 27266 otwór w lewym mocowaniu lusterka w moim modelu nie jest idealny, więc lusterko spada przy najmniejszym dotknięciu. Poza tym oba modele mają proste osie, ale przedniej osi przydałoby się trochę smaru, aby dłużej działała swobodnie
Fahrverhalten:
Monza jeździ jak jej odpowiedniki z lat 70. od Ferrari, Opla i
Porsche Porsche i powinna być łatwa do zintegrowania z nimi w serii wyścigowej. Indywidualne różnice w najlepszych czasach wynikają raczej z kierowcy niż z pojazdu. Standardowe opony przylegają dość dobrze, ale powinny być lekko przyklejone. Szlifowanie opon jest konieczne do pracy bez magnesów.
Fazit:
Atrakcyjne wizualnie i jezdnie pojazdy, którymiCarrera przedłuża "pokaz drobiu" z lat 70. i po raz kolejny demonstruje odwagę pozostawienia głównego nurtu za sobą. Jeśli nabywcy to nagrodzą, z pewnością możemy spodziewać się bardziej egzotycznych wersji tego ekscytującego Rennaera.
CoMod JoergW
Nieznane stworzenie
Chevrolet Dekon Monza? Kiedy pod koniec 2007 roku w klubie zaprezentowano w formie tekstowej nowości na 2008 rok, zupełnie nie mogłem sobie wyobrazić tego pojazdu. Zmieniło się to, gdy trzymałem w rękach katalog 2008: rozpoznałem skądś ten samochód. W tamtym czasie Faller miał tego typu pojazdy w swoim asortymencie dla własnej kolei Faller-AMS w skali 1:60. W tamtym czasie były to jednak produkty firmy Aurora, które były dystrybuowane wyłącznie przez Fallera. Tym lepiej, że
Chevrolet Monza produkowany w latach 1975-1980 był atrakcyjnie zaprojektowanym coupe z solidną, masowo produkowaną technologią, podobną w koncepcji i kształcie do Opla Manty, ale dostosowaną do amerykańskich gustów. I podobnie jak w Grupie 5 w tym kraju, nieszkodliwe coupe produkowane na dużą skalę zostały również przekształcone w szalenie inspirowane i potężne potwory na torze wyścigowym po drugiej stronie stawu. Pod tym względem Chevrolet Dekon Monza idealnie pasuje wizualnie do Porsche 935-78, Ferrari 512 i Steinmetz Jumbo. Źródła mówią o 11 lub 12 zbudowanych Dekonach Monza, których CV były lub nadal są pomalowane na różne atrakcyjne kolory. Dwa dostępne warianty są równie kolorowe, co atrakcyjne, a szanse na dalsze zróżnicowane warianty kolorystyczne nie są moim zdaniem złe, pod warunkiem, że pierwsze sprzedadzą się wystarczająco dobrze
Zielono-biała wersja IMSA jest prototypowo pozbawiona przedniego oświetlenia, podczas gdy wersja Le Mans jest wyposażona w reflektory. Obie wersje mają tylne światła na pokładzie - więc wszystko jest jasne dla cyfrowej obsługi. Nie ma nic złego w kształcie nadwozia i druku, krytyka jest skierowana na szczegóły: kratka w oknie kierowcy i rury boczne wyglądają trochę plastikowo, ale tak naprawdę nie umniejsza to ogólnego wrażenia. Fotel kierowcy praktycznie nie jest formowany, ale raczej płaski - akceptowalny kompromis dla samochodu slotowego.
Dane techniczne:
Waga (kompletny pojazd z magnesami): 103 gramy
Waga (kompletny pojazd bez tylnego magnesu): 100 gramów
Masa (kompletny pojazd bez magnesów): 96 gramów
Waga (korpus): 29 gramów
Długość wraz ze spojlerem: 158 mm
Rozstaw osi: 75 mm
Rozstaw kół (oś przednia): 53 mm
Rozstaw kół (oś tylna): 57 mm
Różne: wariant zielono-biały nr art. 27266 nie ma przedniego oświetlenia
Pod względem technologicznym samochód nie oferuje żadnych niespodzianek i zawiera znajome elementy: dwa zdejmowane magnesy, zdejmowany silnik / tylną oś, tarczę prowadzącą i sprawdzony silnik E200. Koła mają stosunkowo niewielką średnicę całkowitą, co przekłada się na dość zwinne przyspieszanie i hamowanie. Ponieważ felgi są również raczej małe, zgodnie z prototypem, zamontowane opony mają stosunkowo dużo "mięsa", a zatem oferują naprawdę dobrą przyczepność. Konwersja na
Do testu jazdy usunąłem tylny magnes - jak zawsze - i ustawiłem środkowy magnes na najwyższy możliwy prześwit. Jak już wspomniano, przyspieszenie i hamowanie są absolutnie zadowalające. Magnes centralny zapewnia dobrą równowagę między efektem ssania a prawie każdym driftem na zakrętach, przy czym tylko maksymalny kąt skrętu kilu prowadzącego czasami gwałtownie kończy zabawę w drifcie. Na mniejszych torach w podstawowym formacie Chevrolet jest znacznie bardziej zwrotny i szybszy niż na przykład Opel Commodore Steinmetz; na większych torach osiągi są porównywalne. Zdecydowanie zalecamy, aby Chevy jeździł po poboczach, w przeciwnym razie przynajmniej tylny spojler zostanie wkrótce zarysowany przez bariery zderzeniowe.
Podsumowanie: Po prostu uwielbiam tego typu auta, spektakularny wygląd z lat 70-tych do dziś robi wrażenie. Szerokie podwozie z oponami w formacie rolek drogowych zapewnia atrakcyjne właściwości jezdne dla automatów. Nadszedłby czas na serię wyścigów Evo wing.
CoMod
-------------------------------------------------------------------------
Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod JoergW na
Moin,
znowu coś nowego w
Optik:
Obie Monzy są wykończone w jasnych kolorach podstawowych, dzięki czemu są łatwo widoczne na torze, nawet podczas wyścigów. Oba mają białą maskę i biały dach, ale nadal mają wystarczająco dużo szczegółów, aby odróżnić oba samochody w wyścigu. Schemat kolorów, naklejki sponsorów i opony są w dużej mierze prototypowe i wierne życiu, tj. również odwzorowane w skali.
Technik:
Niestety, 27266 nie ma również światła pod zakrytymi reflektorami (z pewnością byłoby to nieatrakcyjne). Faworyzowałbym światło po prostu ze względu na cyfrową modernizację i możliwości, które byłyby wtedy dostępne. Położenie kilu i głębokość zanurzenia są w porządku, chociaż z przodu byłoby o kilka milimetrów więcej miejsca, ale nadal jest to dobre rozwiązanie z perspektywy jazdy
Verarbeitung:
Lusterka pojazdów są prototypowo bardzo filigranowe, do wyścigów osobiście wcześniej zdemontowałbym części. Lusterka wyglądają świetnie w gablocie. W modelu 27266 otwór w lewym mocowaniu lusterka w moim modelu nie jest idealny, więc lusterko spada przy najmniejszym dotknięciu. Poza tym oba modele mają proste osie, ale przedniej osi przydałoby się trochę smaru, aby dłużej działała swobodnie
Fahrverhalten:
Monza jeździ jak jej odpowiedniki z lat 70. od Ferrari, Opla i
Porsche Porsche i powinna być łatwa do zintegrowania z nimi w serii wyścigowej. Indywidualne różnice w najlepszych czasach wynikają raczej z kierowcy niż z pojazdu. Standardowe opony przylegają dość dobrze, ale powinny być lekko przyklejone. Szlifowanie opon jest konieczne do pracy bez magnesów.
Fazit:
Atrakcyjne wizualnie i jezdnie pojazdy, którymi
CoMod JoergW
