Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod JoergW na Evo/Carrera D132 Porsche 917/30 Sunoco Porsche Audi No. 6 '73 (27327/30521)
W latach 1972 i 1973 Porsche w dużej mierze pozostawiło prototypowe mistrzostwa świata Ferrari i Matra-Simca i było zaangażowane w serię CanAm zgodnie z zasadami. W 1969 roku Porsche i jego partner Audi po raz pierwszy wjechali do USA z Porsche 917 PA, dzięki czemu stopa była już w drzwiach i można było wykorzystać nowe osiągnięcia w dziedzinie 917 z turbodoładowaniem
Odnoszące sukcesy Porsche 917/30 o mocy ponad 1000 koni mechanicznych nie były w stanie odnieść zwycięstwa w Atlancie tylko w sześciu zwycięstwach w 1973 roku. Porsche 917/10, zwycięzca CanAm z poprzedniego roku, nadal odnosił tam sukcesy. Mark Donohue, który również jeździł modelemCarrera , został zwycięzcą CanAm. Kilka drugich i trzecich miejsc dopełniło tegoroczny triumf Porsche. Ponieważ ludzie chcieli zobaczyć amerykańskie samochody, zasady zostały później zmienione w CanAm i Porsche nie było już uprawnione do konkurowania ze zwycięskimi samochodami.
W Talledaga samochód osiągnął maksymalną prędkość 386 km/h, ale oficjalny rekord to 355,85 km/h. Krótko po tym rekordzie Mark Donohue miał śmiertelny wypadek w swoim bolidzie Penske Formuły 1 podczas GP Austrii.
Optik:
Lakier wygląda bardzo realistycznie i jest oczywiście bardzo dobrze widoczny na torze dzięki kolorystyce. Pojazd wygląda bardzo dobrze proporcjonalnie. Przy bliższym przyjrzeniu się, małe niedoskonałości farby można zobaczyć na jednej z cienkich czerwonych linii podziału.
Silnik i zawieszenie atrapy są szczegółowe i całkiem dobrze zabezpieczone. Tylko w wyścigach zderzeniowych mogą tu być małe kawałki drewna. W rurach wydechowych znajdują się dwie małe diody LED, a pośrodku nad nimi kolejna. Ten "trójkąt ostrzegawczy" umożliwia sprawdzenie procesu tankowania podczas postoju na torze.
Technik:
Przednia oś jest podzielona na dwie części i bardzo łatwo się obraca po dostarczeniu. W przeciwnym razie zainstalowany jest normalny silnik Evo/D132, co naturalnie rodzi pytanie o równoważność z McLarenem M20. W przeciwieństwie do McLarena, Porsche nie dotyka wewnętrznej ani zewnętrznej strony stromego zakrętu 3. Szerokie opony mają dobrą przyczepność i wymagają tylko krótkiej przerwy na krawędzi.
Verarbeitung:
Podczas przetwarzania nie można zidentyfikować żadnych wad.
Fahrverhalten:
917/30 działa bardzo cicho i niespektakularnie. W przeciwieństwie do M20, nie jest tak żwawy i agresywny, ale można nim jeździć szybko i bezpiecznie. 917/30 jest znacznie mniej podatny na start, więc może zrekompensować niewielką przewagę prędkości McLarena. Jeśli już, to można zmniejszyć prędkość McLarena o 10-20%, ale wtedy jest też bezpieczniejszy w prowadzeniu. Należy spodziewać się ekscytujących wyścigów CanAm, w których pojazdy powinny być poważnie testowane i dostosowywane ze względu na rozproszenie serii, aby zapewnić równe szanse.
Conclusion:
Minęło sporo czasu, odkąd cieszyłem się jazdą z dużą prędkością z pełną konfiguracją magneto! Myślę, że samochody CanAm sprawiają, że zawody szybkościowe jako wyścig zespołowy są naprawdę zabawne.
CoMod JoergW
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod martinmm na Evo/Carrera D132 Porsche 917/30 Sunoco Porsche Audi No. 6 '73 (27327/30521)
Zimą lat 72-73 Porsche opracowało model 917/30, który zadebiutował w Mosport w maju 1973 roku. Pomimo problemów z przednimi amortyzatorami, Mark Donohue ukończył wyścig na 7. miejscu, a także ustanowił najszybsze okrążenie wyścigu. W drugim wyścigu sezonu, Road Atlanta, wystarczyło to już na 2. miejsce, również z najszybszym okrążeniem. Nie jest zaskoczeniem, że 12-cylindrowy silnik turbo o pojemności 5,4 litra generował moc 1500 KM przy 2 barach doładowania na stanowisku testowym. W wyścigu zadowolono się 1,3 bara - co i tak wystarczyło na dobre 1100 KM. Mark Donohue wygrał sześć kolejnych wyścigów sezonu 1973 z Porsche 917/30. Ze względu na dużą przewagę, regulamin mistrzostw CanAm został zmieniony tak, że w 1974 r., ostatnim roku, w którym odbywały się CanAm, udział tego pojazdu nie był już możliwy. w 1975 r. Mark Donohue ustanowił nowy rekord za pomocą 917/30 z najszybszym okrążeniem o średniej prędkości 355 km/h na owalnym torze w Taladega. Ale wkrótce miało to nadejść zCarrera ...
Optyka i jakość wykonania
Pojazd jest wiernie odwzorowany oryginałowi. Lakier na dużych niebieskich powierzchniach jest bardzo czysty i wolny od kurzu. Tylko ogromny tylny spojler wydaje się lekko wygięty - dwie środkowe rozpórki mogą być zbyt długie lub niewystarczająco głęboko w karoserii z powodu nałożenia farby. Wszystkie koła pracują płynnie, o ile można to stwierdzić na podstawie oględzin. Oddzielne przednie koła są różne, ale oba są stosunkowo lekkie: (prawe obraca się o 3-4 obroty, lewe o co najmniej 10, już tego nie liczyłem. Czyli wystarczająco dobrze.)
Technik
Pojazd wyposażony jest w standardowy monitor E200. Oświetlenie, z wyjątkiem oświetlenia wydechu, które w wersji cyfrowej służy do sprawdzania
procesu tankowania, a także zastępuje światło hamowania, pojazd naturalnie nie posiada oświetlenia.
Oś przednia: niezależne zawieszenie
Waga: nadwozie 30g, podwozie (bez magnesów) 65g
Fahrtest
Jeździłem nim na naszym 28-metrowym torze klubowymCarrera . Zgodnie z oczekiwaniami, pojazd trzyma się toru z magnesami - chociaż można nawet driftować! Test bez magnesów wydaje mi się bardziej interesujący i znaczący:
Opony szlifowałem bardzo lekko na desce szlifierskiej i minimalnie połamałem krawędzie. Kwestia mniej niż 2 minut. Przyczepność opon nie jest zwodnicza: mają bardzo dobrą przyczepność. Efekt przyspieszania i hamowania jest nadal w porządku - w końcu średnica koła jest dość duża. Możliwe jest szybkie, kontrolowane pokonywanie zakrętów, a pojazd jest również dość szybki na prostych - chociaż potrzebne są odpowiednio długie proste. Niski poziom hałasu podczas jazdy jest również bardzo przyjemny.
W porównaniu z McLarenem M20:
Mój sceptycyzm co do różnych silników i średnic tylnych kół nie potwierdził się. Byliśmy w stanie przejechać wiele okrążeń na tym długim torze obok siebie. McLaren ma niewielką przewagę podczas przyspieszania i hamowania, choćby ze względu na mniejszą masę. Porsche 917/30 osiąga nieco większą prędkość. Umożliwia to prowadzenie całkiem wyrównanych i ekscytujących wyścigów bez żadnego majsterkowania (poza usuwaniem magnesów i szlifowaniem opon). W każdym razie widzę potencjał optymalizacji Porsche 917/30 w nadwoziu. Można/powinno się tu zaoszczędzić jeszcze kilka gramów.
Możesz dodać LolaT260, Porsche 917/10 lub Shadow DN2, aby uzupełnić rocznik. Jeśli nie widzisz tego tak wąsko, Ferrari 512M, 612P lub 350CanAm również byłyby miłym dodatkiem wizualnym.
CoMod martinmm
W latach 1972 i 1973 Porsche w dużej mierze pozostawiło prototypowe mistrzostwa świata Ferrari i Matra-Simca i było zaangażowane w serię CanAm zgodnie z zasadami. W 1969 roku Porsche i jego partner Audi po raz pierwszy wjechali do USA z Porsche 917 PA, dzięki czemu stopa była już w drzwiach i można było wykorzystać nowe osiągnięcia w dziedzinie 917 z turbodoładowaniem
Odnoszące sukcesy Porsche 917/30 o mocy ponad 1000 koni mechanicznych nie były w stanie odnieść zwycięstwa w Atlancie tylko w sześciu zwycięstwach w 1973 roku. Porsche 917/10, zwycięzca CanAm z poprzedniego roku, nadal odnosił tam sukcesy. Mark Donohue, który również jeździł modelem
W Talledaga samochód osiągnął maksymalną prędkość 386 km/h, ale oficjalny rekord to 355,85 km/h. Krótko po tym rekordzie Mark Donohue miał śmiertelny wypadek w swoim bolidzie Penske Formuły 1 podczas GP Austrii.
Optik:
Lakier wygląda bardzo realistycznie i jest oczywiście bardzo dobrze widoczny na torze dzięki kolorystyce. Pojazd wygląda bardzo dobrze proporcjonalnie. Przy bliższym przyjrzeniu się, małe niedoskonałości farby można zobaczyć na jednej z cienkich czerwonych linii podziału.
Silnik i zawieszenie atrapy są szczegółowe i całkiem dobrze zabezpieczone. Tylko w wyścigach zderzeniowych mogą tu być małe kawałki drewna. W rurach wydechowych znajdują się dwie małe diody LED, a pośrodku nad nimi kolejna. Ten "trójkąt ostrzegawczy" umożliwia sprawdzenie procesu tankowania podczas postoju na torze.
Technik:
Przednia oś jest podzielona na dwie części i bardzo łatwo się obraca po dostarczeniu. W przeciwnym razie zainstalowany jest normalny silnik Evo/D132, co naturalnie rodzi pytanie o równoważność z McLarenem M20. W przeciwieństwie do McLarena, Porsche nie dotyka wewnętrznej ani zewnętrznej strony stromego zakrętu 3. Szerokie opony mają dobrą przyczepność i wymagają tylko krótkiej przerwy na krawędzi.
Verarbeitung:
Podczas przetwarzania nie można zidentyfikować żadnych wad.
Fahrverhalten:
917/30 działa bardzo cicho i niespektakularnie. W przeciwieństwie do M20, nie jest tak żwawy i agresywny, ale można nim jeździć szybko i bezpiecznie. 917/30 jest znacznie mniej podatny na start, więc może zrekompensować niewielką przewagę prędkości McLarena. Jeśli już, to można zmniejszyć prędkość McLarena o 10-20%, ale wtedy jest też bezpieczniejszy w prowadzeniu. Należy spodziewać się ekscytujących wyścigów CanAm, w których pojazdy powinny być poważnie testowane i dostosowywane ze względu na rozproszenie serii, aby zapewnić równe szanse.
Conclusion:
Minęło sporo czasu, odkąd cieszyłem się jazdą z dużą prędkością z pełną konfiguracją magneto! Myślę, że samochody CanAm sprawiają, że zawody szybkościowe jako wyścig zespołowy są naprawdę zabawne.
CoMod JoergW
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod martinmm na Evo/
Zimą lat 72-73 Porsche opracowało model 917/30, który zadebiutował w Mosport w maju 1973 roku. Pomimo problemów z przednimi amortyzatorami, Mark Donohue ukończył wyścig na 7. miejscu, a także ustanowił najszybsze okrążenie wyścigu. W drugim wyścigu sezonu, Road Atlanta, wystarczyło to już na 2. miejsce, również z najszybszym okrążeniem. Nie jest zaskoczeniem, że 12-cylindrowy silnik turbo o pojemności 5,4 litra generował moc 1500 KM przy 2 barach doładowania na stanowisku testowym. W wyścigu zadowolono się 1,3 bara - co i tak wystarczyło na dobre 1100 KM. Mark Donohue wygrał sześć kolejnych wyścigów sezonu 1973 z Porsche 917/30. Ze względu na dużą przewagę, regulamin mistrzostw CanAm został zmieniony tak, że w 1974 r., ostatnim roku, w którym odbywały się CanAm, udział tego pojazdu nie był już możliwy. w 1975 r. Mark Donohue ustanowił nowy rekord za pomocą 917/30 z najszybszym okrążeniem o średniej prędkości 355 km/h na owalnym torze w Taladega. Ale wkrótce miało to nadejść z
Optyka i jakość wykonania
Pojazd jest wiernie odwzorowany oryginałowi. Lakier na dużych niebieskich powierzchniach jest bardzo czysty i wolny od kurzu. Tylko ogromny tylny spojler wydaje się lekko wygięty - dwie środkowe rozpórki mogą być zbyt długie lub niewystarczająco głęboko w karoserii z powodu nałożenia farby. Wszystkie koła pracują płynnie, o ile można to stwierdzić na podstawie oględzin. Oddzielne przednie koła są różne, ale oba są stosunkowo lekkie: (prawe obraca się o 3-4 obroty, lewe o co najmniej 10, już tego nie liczyłem. Czyli wystarczająco dobrze.)
Technik
Pojazd wyposażony jest w standardowy monitor E200. Oświetlenie, z wyjątkiem oświetlenia wydechu, które w wersji cyfrowej służy do sprawdzania
procesu tankowania, a także zastępuje światło hamowania, pojazd naturalnie nie posiada oświetlenia.
Oś przednia: niezależne zawieszenie
Waga: nadwozie 30g, podwozie (bez magnesów) 65g
Fahrtest
Jeździłem nim na naszym 28-metrowym torze klubowym
Opony szlifowałem bardzo lekko na desce szlifierskiej i minimalnie połamałem krawędzie. Kwestia mniej niż 2 minut. Przyczepność opon nie jest zwodnicza: mają bardzo dobrą przyczepność. Efekt przyspieszania i hamowania jest nadal w porządku - w końcu średnica koła jest dość duża. Możliwe jest szybkie, kontrolowane pokonywanie zakrętów, a pojazd jest również dość szybki na prostych - chociaż potrzebne są odpowiednio długie proste. Niski poziom hałasu podczas jazdy jest również bardzo przyjemny.
W porównaniu z McLarenem M20:
Mój sceptycyzm co do różnych silników i średnic tylnych kół nie potwierdził się. Byliśmy w stanie przejechać wiele okrążeń na tym długim torze obok siebie. McLaren ma niewielką przewagę podczas przyspieszania i hamowania, choćby ze względu na mniejszą masę. Porsche 917/30 osiąga nieco większą prędkość. Umożliwia to prowadzenie całkiem wyrównanych i ekscytujących wyścigów bez żadnego majsterkowania (poza usuwaniem magnesów i szlifowaniem opon). W każdym razie widzę potencjał optymalizacji Porsche 917/30 w nadwoziu. Można/powinno się tu zaoszczędzić jeszcze kilka gramów.
Możesz dodać LolaT260, Porsche 917/10 lub Shadow DN2, aby uzupełnić rocznik. Jeśli nie widzisz tego tak wąsko, Ferrari 512M, 612P lub 350CanAm również byłyby miłym dodatkiem wizualnym.
CoMod martinmm
