Raport z testu przeprowadzonego przez CoMod JoergW na Carrera DIGITAL 124 Auto Union Type C 'No.33', AVUS 1937 (23750)
Niemcy w połowie lat trzydziestych XX wieku, ludzie zmierzają ku swojej ostatecznej zagładzie w stanie konformizmu, ale w 1937 roku ludzie wciąż nie mają pojęcia. Wschodzący naród lubił prezentować się światu w sektorze naukowym i technologicznym. Zwycięstwa, takie jak na obu Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku, pokazały rzekomą wyższość narodu i miało to zostać powtórzone w wyścigach samochodowych. W tym czasie ogólna motoryzacja była raczej nieznaczna i dotyczyła głównie motocykli. W spisie ruchu drogowego w Halle w 1937 r. około 3% populacji podróżowało do pracy "innymi środkami transportu", w tym samochodami. Rower był środkiem transportu numer jeden jeszcze przed koleją, ale wyścigi już wtedy przyciągały masy. Władcy zapewnili znaczne wsparcie finansowe dla działów wyścigów i rozwoju Mercedes Benz i AutoUnion mniej więcej w równym stopniu, aby zawsze widzieć niemiecki pojazd na podium zwycięzców poprzez ciągłą wewnętrzną konkurencję
Od 1934 roku nowo założona firma AutoUnion , będąca fuzją upadających firm Horch, Wanderer, DKW i Audi, była w wiecznym klinczu z już ugruntowaną marką Mercedes Benz o czołowe miejsca w wyścigach o mistrzostwo świata. W przeciwieństwie do Mercedesa, AutoUnion zdecydowało się na 16-cylindrowy silnik, który początkowo był umieszczony za kierowcą. Type-C miał od 520 do 560 KM w swojej 6-litrowej pojemności skokowej. Inne marki zostały w tym okresie niemal zdegradowane do roli statystów, a niemal wszystkie finisze rozstrzygały "srebrne samochody". Zwycięski naród był prawie przesądzony, tylko kwestia zwycięstwa AutoUnion lub Mercedesa i kierowcy w zwycięskim samochodzie była ciężką walką na torze wyścigowym i sprawiła, że wyścigi były ekscytujące.
W 1937 roku AutoUnion Type-C, zaprojektowany przez Ferdinanda Porsc he, rywalizował z MercedesemW125projektanta Rudolfa Uhlenhauta. W maju 1937 r. na torze Avus (Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße) odbył się najszybszy jak dotąd wyścig na świecie według "wolnej formuły", w którym po raz pierwszy zwyciężył Hermann Lang z w pełni panelowym W 125 (typ testowany tutaj jako modelCarrera ), osiągając średnią prędkość 261,7 km/h. Tor AVUS został przebudowany w 1937 r., a stary północny zakręt został zastąpiony stromym, ceglanym zakrętem o nachyleniu 43,6°. Miało to umożliwić osiągnięcie jeszcze większych prędkości na linii, która ze swoimi 2 równoległymi długimi prostymi i zakrętami na końcu przypomina podstawowy pakiet Carrera . Planowana modyfikacja południowego zakrętu nie została ukończona z powodu wojny. Mercedes z numerem startowym 35 był prowadzony przez Rudolfa Caracciolę, który urodził się w Remagen, ale wycofał się z wyścigu. Za kierownicą C-Type'a Autounion zasiadł Włoch Luigi Fagioli, który wycofał się w drugim wyścigu. Mercedes z numerem startowym 36 ze znanej serii Carrera Exclusiv, pierwotnie prowadzony przez Manfreda Brauchitscha, również przeszedł na emeryturę. Model Carrera Exclusiv AutoUnion nr 31, prowadzony pierwotnie przez Bernda Rosemeyera, który później stracił życie podczas próby bicia rekordu świata, zajął 4. miejsce. AVUS postawił wyczerpujące wymagania przed pojazdem i kierowcą. W szczególności opony wytrzymywały tylko 4-5 okrążeń w niektórych przypadkach, dlatego obie konstrukcje mają okienka w opływowych owiewkach do sprawdzania opon. Nadwozie i silniki zostały później całkowicie odnowione, wypolerowane na wysoki połysk i zoptymalizowane pod kątem dużych prędkości. Przednia szyba W125 otrzymała okrągły kształt, a samochód pojechał na ONS "Record Week" we Frankfurcie pod koniec października 1937 roku. Problem znany z AVUS, czyli unoszący się przód pojazdu W125 , wystąpił również tutaj i zastosowano dodatkowe 90 kg ołowiu z przodu pojazdu, dzięki czemu ostatecznie można było osiągnąć 397 km/h z W125. Ale AutoUnion z Type-C streamliner już wcześniej ustanowił granicę 406 km/h. Obszerne pomiary aerodynamiczne, ulepszenia zewnętrznej powłoki i wyeliminowanie problemów z chłodzeniem, a także precyzyjne dostrojenie we wszystkich obszarach silnika zaowocowały nowym W125 z sensacyjną wartością CW wynoszącą 0,157. Tym rekordowym samochodem Rudolf Caracciola ustanowił nowy rekord na autostradzie Frankfurt nad Menem-Darmstadt 28 stycznia 1938 roku. "Latający kilometr" ze średnią prędkością 432 km/h. Wynik ten obowiązuje do dziś: jest to największa prędkość, z jaką kiedykolwiek poruszano się po drogach publicznych.
Entuzjazm dla sportów motorowych i rozwój techniczny tamtych czasów zrekompensowały inne deficyty i zostały wykorzystane w szczególności do agresywnych planów ekspansji, które już wtedy były forsowane. Ale wystarczy już historii współczesnej, przejdźmy teraz do wyścigów modeli i dwóchCarrera bolidów
MercedesW125oraz AutoUnion Type-C Optics
Podstawowy kształt i typy pojazdów są już znane z ekskluzywnego programuCarrera . Projekt jest w dużej mierze zgodny z oryginałem. Nowe modele D124 posiadają szereg detali, które dodatkowo podkreślają ich atrakcyjny wygląd. W zależności od oświetlenia, srebrny lakier nowych modeli wygląda bardziej naturalnie i jest starannie wykonany. Nowo zaprojektowane, dopracowane w najdrobniejszych szczegółach obręcze kół, numery startowe w jaskrawoczerwonym i czarnym kolorze, kontrastujące obwódki w Mercedesie, a także czerwone elementy stylistyczne w AutoUnion sprawiają, że pojazdy są jeszcze bardziej atrakcyjne.
Chociaż zastosowane opony nie są w 100% prototypowe, wyglądają odpowiednio. Technologia i zachowanie podczas jazdy są wzorowe, a modele nie mają oświetlenia, co przynajmniej nieco utrudnia cyfrowe tankowanie. Ale tak po prostu jest. Można jednak rozpoznać, że "paliwo" jest puste po zacinaniu się i powolnej jeździe pojazdów, a także po przerywanym liczeniu wieży.
W porównaniu do ekskluzywnego modelu, wahacz ma znacznie dłuższy kil prowadzący, co jest zauważalne w śledzeniu. Zwiększony kąt obrotu i ograniczone zawieszenie stępki prowadzącej poprawiają właściwości jezdne zarówno z magnesem, jak i bez niego. Wahacz jest zawieszony bez regulowanego ogranicznika wysokości i dlatego jego ruch w górę i w dół jest ograniczony. Przednia oś łatwo się obraca i ma długie kółko. Tylne osie i skrzynia biegów są dobrze wyregulowane i działają płynnie.
Luz boczny jest obecny w pozytywnym zakresie. Pojazdy działają znacznie płynniej niż pierwsze modele i są łatwiejsze do kontrolowania. Osie i felgi w obu modelach są bezawaryjne, ale należy zwrócić uwagę na dopasowanie opon. Szlifowanie rowków jest z pewnością warte polecenia. Przy oponach w pełni wyposażonych w magnesy trzeba się postarać, by usunąć pojazdy z drogi. Bez magnesów opony nie mają optymalnej przyczepności. Wrażenia z jazdy są tu niemal historyczne. uważam, że 1-2 środkowe magnesy i tylny magnes są bardzo przyjemne.
Opony tuningowe (ok, jeśli będą istnieć) są alternatywą. W przeciwnym razie z pewnością można tu prowadzić ekscytujące wyścigi. Ale dość długie pojazdy są również idealne do zwykłej jazdy i driftu. Nowe, znacznie lepsze zawieszenie można też zamontować na dwóch opływowych nadwoziach z serii Exclusive (uwaga, te tuleje nie mają mosiężnego rdzenia). Oznacza to, że możesz zbudować pole startowe z 4 pojazdami bez konieczności posiadania specjalnych umiejętności malowania lub modelowania.
Jazda jest zawsze zabawna, a wyścigi z 4 srebrnymi pojazdami, a może bordowo-czerwonym streamlinerem włoskiego pochodzenia, są z pewnością zabawne.
CoMod JoergW
Niemcy w połowie lat trzydziestych XX wieku, ludzie zmierzają ku swojej ostatecznej zagładzie w stanie konformizmu, ale w 1937 roku ludzie wciąż nie mają pojęcia. Wschodzący naród lubił prezentować się światu w sektorze naukowym i technologicznym. Zwycięstwa, takie jak na obu Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku, pokazały rzekomą wyższość narodu i miało to zostać powtórzone w wyścigach samochodowych. W tym czasie ogólna motoryzacja była raczej nieznaczna i dotyczyła głównie motocykli. W spisie ruchu drogowego w Halle w 1937 r. około 3% populacji podróżowało do pracy "innymi środkami transportu", w tym samochodami. Rower był środkiem transportu numer jeden jeszcze przed koleją, ale wyścigi już wtedy przyciągały masy. Władcy zapewnili znaczne wsparcie finansowe dla działów wyścigów i rozwoju Mercedes Benz i AutoUnion mniej więcej w równym stopniu, aby zawsze widzieć niemiecki pojazd na podium zwycięzców poprzez ciągłą wewnętrzną konkurencję
Od 1934 roku nowo założona firma AutoUnion , będąca fuzją upadających firm Horch, Wanderer, DKW i Audi, była w wiecznym klinczu z już ugruntowaną marką Mercedes Benz o czołowe miejsca w wyścigach o mistrzostwo świata. W przeciwieństwie do Mercedesa, AutoUnion zdecydowało się na 16-cylindrowy silnik, który początkowo był umieszczony za kierowcą. Type-C miał od 520 do 560 KM w swojej 6-litrowej pojemności skokowej. Inne marki zostały w tym okresie niemal zdegradowane do roli statystów, a niemal wszystkie finisze rozstrzygały "srebrne samochody". Zwycięski naród był prawie przesądzony, tylko kwestia zwycięstwa AutoUnion lub Mercedesa i kierowcy w zwycięskim samochodzie była ciężką walką na torze wyścigowym i sprawiła, że wyścigi były ekscytujące.
W 1937 roku AutoUnion Type-C, zaprojektowany przez Ferdinanda Porsc he, rywalizował z MercedesemW125projektanta Rudolfa Uhlenhauta. W maju 1937 r. na torze Avus (Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße) odbył się najszybszy jak dotąd wyścig na świecie według "wolnej formuły", w którym po raz pierwszy zwyciężył Hermann Lang z w pełni panelowym W 125 (typ testowany tutaj jako model
Entuzjazm dla sportów motorowych i rozwój techniczny tamtych czasów zrekompensowały inne deficyty i zostały wykorzystane w szczególności do agresywnych planów ekspansji, które już wtedy były forsowane. Ale wystarczy już historii współczesnej, przejdźmy teraz do wyścigów modeli i dwóch
MercedesW125oraz AutoUnion Type-C Optics
Podstawowy kształt i typy pojazdów są już znane z ekskluzywnego programu
Chociaż zastosowane opony nie są w 100% prototypowe, wyglądają odpowiednio. Technologia i zachowanie podczas jazdy są wzorowe, a modele nie mają oświetlenia, co przynajmniej nieco utrudnia cyfrowe tankowanie. Ale tak po prostu jest. Można jednak rozpoznać, że "paliwo" jest puste po zacinaniu się i powolnej jeździe pojazdów, a także po przerywanym liczeniu wieży.
W porównaniu do ekskluzywnego modelu, wahacz ma znacznie dłuższy kil prowadzący, co jest zauważalne w śledzeniu. Zwiększony kąt obrotu i ograniczone zawieszenie stępki prowadzącej poprawiają właściwości jezdne zarówno z magnesem, jak i bez niego. Wahacz jest zawieszony bez regulowanego ogranicznika wysokości i dlatego jego ruch w górę i w dół jest ograniczony. Przednia oś łatwo się obraca i ma długie kółko. Tylne osie i skrzynia biegów są dobrze wyregulowane i działają płynnie.
Luz boczny jest obecny w pozytywnym zakresie. Pojazdy działają znacznie płynniej niż pierwsze modele i są łatwiejsze do kontrolowania. Osie i felgi w obu modelach są bezawaryjne, ale należy zwrócić uwagę na dopasowanie opon. Szlifowanie rowków jest z pewnością warte polecenia. Przy oponach w pełni wyposażonych w magnesy trzeba się postarać, by usunąć pojazdy z drogi. Bez magnesów opony nie mają optymalnej przyczepności. Wrażenia z jazdy są tu niemal historyczne. uważam, że 1-2 środkowe magnesy i tylny magnes są bardzo przyjemne.
Opony tuningowe (ok, jeśli będą istnieć) są alternatywą. W przeciwnym razie z pewnością można tu prowadzić ekscytujące wyścigi. Ale dość długie pojazdy są również idealne do zwykłej jazdy i driftu. Nowe, znacznie lepsze zawieszenie można też zamontować na dwóch opływowych nadwoziach z serii Exclusive (uwaga, te tuleje nie mają mosiężnego rdzenia). Oznacza to, że możesz zbudować pole startowe z 4 pojazdami bez konieczności posiadania specjalnych umiejętności malowania lub modelowania.
Jazda jest zawsze zabawna, a wyścigi z 4 srebrnymi pojazdami, a może bordowo-czerwonym streamlinerem włoskiego pochodzenia, są z pewnością zabawne.
CoMod JoergW
