Carrera Evolution Chevrolet Dekon Monza

Carrera Evolution Chevrolet Dekon Monza

Visueel en rijtechnisch aantrekkelijke voertuigen waarmee Carrera de "pluimveeshow" van de jaren 70 verlengt en opnieuw de moed toont om de mainstream achter zich te laten!
Testverslag door CoMod Carrera124 op de Carrera Evolution Dekon Monza (27265 en 27266)

Het onbekende wezen
Chevrolet Dekon Monza? Toen de 2008 noviteiten eind 2007 in tekstvorm in de club werden gepresenteerd, kon ik me helemaal niets voorstellen bij dit voertuig. Dat veranderde toen ik de 2008 catalogus in mijn handen had: ik herkende deze auto ergens van. Faller had destijds dit type voertuig in het assortiment voor de eigen Faller-AMS-spoorweg in een schaal van 1:60. Destijds waren dit echter producten van de firma Aurora, die alleen door Faller werden gedistribueerd. Des te beter dat Carrera deze tamelijk onbekende race-exoot in schaal 1:32 in dit land opnieuw onder handen heeft genomen.

De Chevrolet Monza gebouwd tussen 1975 en 1980 was een aantrekkelijk ontworpen coupé met robuuste massaproductie technologie, vergelijkbaar in concept en vorm met de Opel Manta, maar aangepast aan de Amerikaanse smaak. En net als in Groep 5 hier in Duitsland werden ook aan de andere kant van de plas onschuldige grote productiecoupés omgetoverd tot wild geïnspireerde en krachtige racemonsters. In dit opzicht is de Chevrolet Dekon Monza een perfecte visuele match voor de Porsche 935-78, Ferrari 512 en Steinmetz Jumbo. De bronnen spreken van 11 of 12 gebouwde Dekon Monza's, waarvan de CV's in verschillende aantrekkelijke kleuren werden of nog steeds worden gespoten. Deze twee varianten zijn even kleurrijk als aantrekkelijk, en de kans op nog meer gevarieerde kleurvarianten is volgens mij niet slecht, mits de eerste goed genoeg verkopen.

De groen-witte IMSA-versie is prototypisch zonder koplampen, terwijl de Le Mans-versie is uitgerust met koplampen. Beide versies hebben achterlichten aan boord - dus het groene licht is gegeven voor digitaal gebruik. Er is niets mis met de carrosserievorm en de opdruk, de kritiek is gericht op de details: de grille in het bestuurdersraam en de zijpijpen zien er een beetje plastisch uit, maar dit doet niet echt afbreuk aan de algehele indruk. De bestuurdersstoel is praktisch niet gegoten, maar eerder vlak - een acceptabel compromis voor een slot car.

Technische gegevens:


Gewicht (compleet voertuig met magneten): 103 gram
Gewicht (compleet voertuig zonder achtermagneet): 100 gram
Gewicht (compleet voertuig zonder magneten): 96 gram
Gewicht (body): 29 gram
Lengte incl. spoiler: 158 mm
Wielbasis: 75 mm
Spoorbreedte (vooras): 53 mm
Spoorbreedte (achteras): 57 mm
Overig: de groen-witte variant art.nr. 27266 heeft geen voorverlichting

Qua techniek biedt de auto geen verrassingen en beschikt hij over vertrouwde elementen: de twee afneembare magneten, de afneembare motor/achteras-eenheid, de geleide kielschijf en de beproefde E200-motor. De wielen hebben een relatief kleine totale diameter, wat resulteert in een behoorlijk wendbaar acceleratie- en remgedrag. Omdat de velgen ook vrij klein zijn, hebben de gemonteerde banden, net als bij het prototype, relatief veel "vlees" en bieden ze dus echt goede grip. De ombouw naar Digital 132 wordt uitgevoerd met de retrofitdecoder 26732 en is snel klaar. Er is voldoende ruimte in het voertuig om de kabels en stekkers op te bergen.
Voor de rijtest heb ik - zoals altijd - de achtermagneet verwijderd en de middelste magneet op de hoogst mogelijke bodemvrijheid ingesteld. Zoals reeds vermeld, zijn de acceleratie en remprestaties absoluut bevredigend. De middenmagneet zorgt voor een goede balans tussen zuigeffect en bijna elke drift in bochten, waarbij alleen de maximale draaihoek van de geleidekiel af en toe een abrupt einde maakt aan het driftplezier. Op kleinere banen in basispakketformaat is de Chevrolet aanzienlijk wendbaarder en sneller dan bijvoorbeeld de Opel Commodore Steinmetz; op grotere banen zijn de prestaties dan vergelijkbaar. We raden ten zeerste aan om met de Chevy in bermen te rijden, anders wordt in ieder geval de achterspoiler al snel bekrast door vangrails.

Conclusie: Ik hou gewoon van dit type auto, de spectaculaire look van de jaren 70 maakt nog steeds indruk. Brede chassis met banden in wegrolformaat resulteren in aantrekkelijke rijprestaties voor slotcars. De tijd zou eigenlijk rijp zijn voor een Evo wing raceserie.

CoMod Carrera 124

-------------------------------------------------------------------------

Testverslag door CoMod JoergW op de Carrera Evolution Dekon Monza (27265 & 27266)

Moin,
er is weer iets nieuws in de Evolution pluimveeshow van de jaren 70. Dit keer is het een Monza van Chevrolet, die werd opgepimpt door het Dekon-raceteam en onder andere werd gebruikt in de IMSA Camel GT-raceserie en de SCCA Club Racing-serie. De Chevrolet, toen bekend als de GM Monza, werd geproduceerd tussen 1975 en 1980 en zou oorspronkelijk worden uitgerust met een Wankelmotor, maar dat is er nooit van gekomen. De civiele Monza-versie kon ook worden getransformeerd in een raceauto, althans visueel, met behulp van een spoilerpakket ter waarde van 800 dollar. De Chevrolet Monza is meer vergelijkbaar met de Opel Manta of Ascona dan met de gelijknamige luxe coupé van Opel. GoZie foto's en je zult versteld staan van wat de Amerikaanse verbeelding met dit voertuig heeft gemaakt, van drag-and-dirt tot Le Mans racers... Als je het je kunt voorstellen, kun je het bouwen ;-)

Optik:
Beide Monza's zijn uitgevoerd in heldere primaire kleuren en zijn daardoor goed zichtbaar op de baan, zelfs tijdens het racen. Beide hebben een witte motorkap en een wit dak, maar toch voldoende details om de twee auto's tijdens de race van elkaar te onderscheiden. Het kleurenschema, de sponsorstickers en banden zijn grotendeels prototypisch en levensecht, dus ook op schaal gereproduceerd.

Technik:
Helaas heeft de 27266 ook geen licht onder de afgedekte koplampen (dit zou zeker onaantrekkelijk doorschijnen). Ik zou voorstander zijn van licht, al was het maar vanwege de digitale retrofit en de mogelijkheden die dan beschikbaar zouden zijn. De positie van de kiel en de dompeldiepte zijn goed, hoewel er een paar millimeter meer ruimte aan de voorkant zou zijn geweest, maar het is nog steeds een goede oplossing vanuit rijperspectief.

Verarbeitung:
De spiegels van de voertuigen zijn prototypisch erg filigraan, voor races zou ik persoonlijk de onderdelen vooraf demonteren. De spiegels zien er geweldig uit in de vitrine. Bij de 27266 is het gat in de linker spiegelbevestiging op mijn model niet ideaal, zodat deze spiegel er bij de minste aanraking afvalt. Verder hebben beide modellen rechte assen, maar de voorste as kan wel wat smering gebruiken, zodat hij langer vrij loopt.

Fahrverhalten:
De Monza rijdt net als zijn tegenhangers uit de jaren 70 van Ferrari, Opel en
Porsche en zou gemakkelijk moeten kunnen worden geïntegreerd in een raceserie. Individuele verschillen in de beste tijden zijn eerder te wijten aan de bestuurder dan aan het voertuig. De standaardbanden hechten vrij goed, maar moeten licht worden gelijmd. Het slijpen van de banden is nodig voor gebruik zonder magneten.

Fazit:
Visueel en rijtechnisch aantrekkelijke voertuigen waarmee Carrera de "pluimveeshow" van de jaren 70 verlengt en opnieuw de moed toont om de mainstream achter zich te laten. Als kopers dit belonen, kunnen we zeker meer exotische versies van deze opwindende Rennaera verwachten.

CoMod JoergW